Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2009

Ποιος τη ζωή μου, ποιος την κυνηγά




Ποιος τη ζωή μου, ποιος την κυνηγά
να την ξεμοναχιάσει μες στη νύχτα;
ουρλιάζουν και σφυρίζουν φορτηγά
σαν ψάρι μ' έχουν πιάσει μες στα δίχτυα



Έγραψα τις προάλλες πως δεν προσπαθώ. Δεν ξέρω πόσο είναι αλήθεια αντικειμενικά αυτό . Αλλά είναι σίγουρα κάτι που νιώθω αν σκεφτώ την προσπάθεια που έκανα προς το τέλος (και λίγο μετά από κεκτημένη ταχύτητα) . Μπορεί οι τελευταίες μέρες να είναι λίγο πιο κενές από ότι είχα συνηθίσει ,αλλά έχω χρόνο να αναπνέω , να χαρώ. Αποσυμπιέζομαι. Ξέρω πως δεν κρατάει αυτό ,δεν είμαι χωρίς τις εμμονές μου – και συχνά πυκνά γυρνάω σε όλα τα γνωστά. Αλλά με λένε Δημήτρη και είμαι καλά για την ώρα.


Ποιος τη ζωή μου, ποιος παραφυλά
στου κόσμου τα στενά ποιος σημαδεύει;
πού πήγε αυτός που ξέρει να μιλά
που ξέρει πιο πολύ και να πιστεύει;

3 σχόλια:

  1. Είναι αλήθεια ότι μπορεί να υπάρχουν κάποια κενά στις μέρες μας αλλά και αυτά θα γεμίσουν σιγά σιγά..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν το πιστεύω πως ξάρεις αυτό το τραγούδι - αλλά μάλλον θα το ξέρεις από την πολύ καλή εκδοχή των Κατσιμίχα κι όχι από την άλλη, την σχεδόν bootleg, που ακούγαμε σε άλλες εποχές, όταν πιθανόν ήμασταν κι εμείς κάποιοι άλλοι!

    (Μελαγχόλησα λίγο τώρα)
    :-)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή