Τρίτη, 31 Δεκεμβρίου 2013

Everywhere I'm looking now






Τα καθημερινά μικρά γύρω μου . Η όμορφη φουρνάρισσα που χώρισε με τον αχαΐρευτο φούρναρη και ήρθε σήμερα ξανά στο μαγαζί να βοηθήσει γιατί θα είχαν πολύ δουλειά . Δεν ήταν καλά μου το είπε, ήταν τόσο όμορφή ,ήθελα να την πάρω αγκαλιά και να της πω πως όλα θα πάνε καλά , πως υπάρχει αγάπη εκεί έξω , και το ξέρω ,γιατί την έχω συναντήσει ,και να της πω όλα για τον νέο φίλο μου και πόσο τυχερός είμαι που δεν είναι νέος και είναι ένα χρόνο τώρα φίλος μου . Δεν το έκανα , φυσικά . Ένιωθε και αυτή άβολα , ήξερε πως ο πρώην άντρας της μου είχε ρίξει γερό φέσι ,και τα λεφτά του τα είχε φάει στα χαρτιά . Μου λείπει που δεν με κερνάει τα άθλια γλυκά του μαγαζιού της , στην γιορτή μου είχε βάλει και κεράκι σε ένα .

Δεν πήγε άσχημα το 13 . Δεν έχω παράπονο , δεν έχω καν δικαίωμα να έχω παράπονο . Δεν έχω και δικαίωμα για οίκτο για αυτούς που δεν ήταν τόσο καλή η προηγούμενη χρονιά , αλλά ας πάει καλύτερα η επόμενη .



Pray it won't fade away

Πέμπτη, 12 Δεκεμβρίου 2013

'Cause you don't know me






And anyone can tell
You think you know me well


Βγήκα τις προάλλες με δύο φίλες εξ’ αγχιστείας , όχι δίκες μου . Θυμήθηκα πως δεν μου αρέσει να βγαίνω από το σπίτι ,ειδικά όταν έχει κρύο , και πως το old fashioned που έχω υιοθετήσει σαν ποτό για να δείχνω στον κόσμο πως είμαι τραγικό fan boy του “Mad Men” ,βαράει στο κεφάλι . Μιλήσαμε για διάφορα , χαζομάρες κυρίως , και μέσα στην συζήτηση τους ξέφυγε το πόσες ώρες ο φίλος μου ξοδεύει ανησυχώντας για μένα . Ήταν πραγματική αποκάλυψη να μαθαίνεις πως δεν είσαι ο μόνος ανασφαλής σε αυτό το σύμπαν . Πρόσφατα έμαθα πως δεν είμαι το κέντρο του κόσμου , ο μήνας έχει αλλεπάλληλες ανατροπές .


But you don't know me

Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2013

On a Sunday morning sidewalk






Then I walked across the street
And caught the Sunday smell of someone fryin' chicken
And oh it took me back to somethin'
That I'd lost somewhere, somehow along the way


Τα κυριακάτικα μεσημέρια είναι μια άσκηση αγάπης . Ο φίλος μου τρώει φαγητά που νομίζω δεν του αρέσουν ,φτιαγμένα από τα χέρια της μάνας μου ,της μιλάει ,απολαμβάνει την προσοχή της , σκέφτεται πως η δική του μάνα δεν θα ήταν έτσι με εμένα . Κατεβάζει τις άνοστες μπάμιες λοιπόν με χαμόγελο , και εισπνέει το γλυκό από το αρχοντικό ή τον Κωνσταντινίδη που έρχεται μετά .


Η μάνα μου μαγειρεύει φαγιά που νομίζει πως θα αρέσουν στον φίλο μου , του πιάνει κουβέντα , κρύβει όσο πιο καλά μπορεί πόσο την ενοχλεί που είναι φίλος και όχι φίλη , προσπαθεί , πραγματικά προσπαθεί (μέχρι ιδρώτα ένα πράγμα) , τον συμπαθεί κιόλας , εκτιμά που της φέρνει βιβλία και της γεμίζει την μοναξιά της. Θα πάρει παραγγελιές από την Παρασκευή , θα πάρει φρέσκο γλυκό την Κυριακή , και άμα κάτι τύχει και δεν έρθει αγχώνεται , μην τσακωθήκαμε ,μην μαλώσαμε και το παιδί της στεναχωρηθεί .


Και εγώ προσπαθώ να συνηθίσω πράγματα που είχα πει πως δεν θα γίνουν.


'Cause there's something in a Sunday
That'll make a body feel alone

Πέμπτη, 8 Αυγούστου 2013

L' enfance







Χτες ξαναματαείδα την «Διπλή ζωή της Βερόνικα» . Την είχα δει πολλές φορές σε τηλεόραση , σε video ,σε dvd , και τώρα σε θερινό , με το πανί προβολής να το φουσκώνει ο αέρας . Να βλέπεις την αγαπημένη σου ταινία ,δύο μέρες πριν πας διακοπές , είναι μια ευτυχία .

Τετάρτη, 3 Ιουλίου 2013

I'll outthink my flesh






Η πρώτη μου αντίδρασή σε οτιδήποτε ,και κυρίως οτιδήποτε στραβό , είναι να γράψω για αυτό. Το τελευταίο καιρό δεν είχα πολλά στραβά , ή μάλλον είχα και έκλεινα τα μάτια μου ,life is messy . Χτες καθόμουν στην άκρη του κρεβατιού , πάνω στο ξύλο βασικά , για να αποφύγω τα χέρια που με αγκάλιαζαν . Σήμερα έχω όλη τη ζωντάνια και χαρά του cast από Walking Dead και μια πλάτη που πονάει . Θέλω να γράψω , να τα πω όλα , να δικαιωθώ από τους αναγνώστες (που δεν υπάρχουν ,αλλά εγώ θα νιώθω στη σιωπή την συγκατάθεση τους ) ,να τα βγάλω από μέσα μου ,όλα , πίκρα θυμό και λίγο χολή στο τέλος ,έτσι για γαρνιτούρα. Αυτό έκανα τα τελευταία χρόνια , έτσι έμαθα , τόσα χρόνια περίπου blogger.


Φυσικά και δεν θα το κάνω . Είχα δίκιο , περισσότερο από ότι συνήθως , είχε άδικο , περισσότερο από ότι συνήθως , όσο και να το αναλύσω ,δεν θα βγει κάτι , μόνο τον θυμό μου θα φουντώσω .



the key to all
is in none of it
but in the absence

Τρίτη, 21 Μαΐου 2013

I've come to talk with you again




People talking without speaking


Προσπάθησα να περιγράψω την περιπέτεια μου με το blogging σε ένα φίλο. Από το βλέμμα απορίας φάνηκε πως δεν τα κατάφερα. Μάλλον και εγώ δεν ξέρω τι έκανα , τι έγραφα . Όποτε διαβάζω κάτι παλιό ντρέπομαι λίγο . Θέλω να πιάσω τον τότε εαυτό μου, να τον ταρακουνήσω , να του δώσω ένα δυο σκαμπίλια μπας και πάρει μπρος . Δεν τα διαγράφω τα παλιά (αν και μερικά πολύ θα ήθελα ) ,μόνο και μόνο για να μην ξεχάσω και κάνω τα ίδια.


People hearing without listening

Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2013

Let the sunshine





Let the sunshine in


Η επίσκεψη στην Θεσσαλονίκη ήταν τελείως αναίμακτη. Τσάμπα φόβος ,τσάμπα άγχος. Ήμουν ξένος εκεί , δεν είχα σε κάθε γωνία να πέφτω πάνω σε γνωστό , δεν είδα κανέναν φίλο. Περπάτησα στο κέντρο, έφαγα καλά , ήταν και όμορφή μέρα ,γλυκιά νύχτα. Και κάποια στιγμή ,ενώ έδινα ένα show κοινωνικότητας, είδα έναν καθηγητή μου. Όχι οποιονδήποτε καθηγητή μου ,τον συγκεκριμένο που είχε κάνει τρία χρόνια από την ζωή μου πολύ δυσάρεστα . Ήταν χάλια , δυστυχώς πάσχει από κάποια ψυχική νόσο νομίζω , βρόμικα μαλλιά , βρόμικες φόρμες , τικ ενώ μιλά , τραβούσε και τούφες σε κάθε πρόταση . Κάπως έτσι τον συγχώρεσα , και ας με πήγε τόσο πίσω . Μπορείς πολύ εύκολα να συγχωρείς όταν είσαι καλά .


The sunshine in

Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2013

I've run out of preconceived notions





Show me the face
Of the one I'll love
Cause I've satisfied
All my preconceived notions



Ετοιμάζομαι να ανεβώ την Πέμπτη Θεσσαλονίκη . Με πληρωμένα τα αεροπλάνα , τα ξενοδοχεία , όλα , σχεδόν νικητής ,πριν από 3 χρόνια δεν θα το σκεφτόμουν καν πως θα τα είχα καταφέρει. Έχω τόσο κόσμο που θέλει να με δει , τόσους που το πιστεύω ειλικρινά πως θα χαρούν όταν με δουν ,και έχω και ένα-δύο που θα τους λείψω και την μια μέρα που δεν θα είμαι εδώ (τρεις αν βάλω και τον Woofy μέσα ) .

Κανονικά θα έπρεπε να είμαι πολύ ,πολύ χαρούμενος . Όμως κάτι με πλακώνει, νομίζω πως θα δω τον δρόμο μου και θα πέσω χάμου (χαμουτζής έχω γίνει εδώ και έξι χρόνια ) .Είναι που θα πέσω πάνω στα χρόνια που έφυγαν και τους ανθρώπους που έφυγαν και άντε να με αντιμετωπίσω όπως ήμουν πριν δέκα χρόνια , χίλιες φορές καλύτερος.


Show me the face
Show me the face
Show me the face
That could break my heart next

Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2013

Του Αγίου Βαλεντίνου





Είναι αυτή η χαρά που έχω να γιορτάζω κάθε χρόνο . Τους τελευταίους μήνες προσπαθώ και το γιορτάζω κάθε μέρα ,αλλά σήμερα λίγο πιο πολύ . Δεν θα κάνω κάτι πολύ διαφορετικό , άντε να κλέψω δύο παραπάνω αγκαλιές και τρία έξτρα φιλιά . Καλά είναι και αυτά.


Και όπως θα έπεφτε η βροχή ...

Παρασκευή, 18 Ιανουαρίου 2013

It's not going to stop





You're sure
There's a cure
And you have finally found it



Θα έβγαινα με έναν παλιό φίλο blogger (ένα από τα καλά που έδωσε αυτή η σελίδα). Προσπαθούσα να εξηγήσω στον άλλο της παρέας το από πού γνωριζόμαστε, και αναφέρθηκε και η ιστοσελίδα αυτή . Πήγε κάπως έτσι : « Κάποτε ξεκίνησα να γράφω κάπου για να ευχαριστήσω μια σημαντική για μένα σχέση και γιατί ήταν η εποχή που ο κόσμος όλος είχε και από ένα blog .Συνέχισα να γράφω γιατί ήταν πολύ άνετο να αδειάζω κάπου το κεφάλι μου που και που . Με ευχαριστούσε και τόσο η ιδέα ότι κάποιοι με διάβαζαν , ήταν παράξενο και αναπάντεχο και τέλειο για να τονώνει τον εγωισμό μου . Τώρα έχω σταματήσει να γράφω.»


Το τελευταίο είναι ψέμα ,περίπου δηλαδή , δεν γράφω πια συχνά και δεν λέω και τίποτα σημαντικό , όχι βέβαια ότι είχα πει κα ποτέ τίποτα βαρύ. Είναι ένα ασφαλές ,δικό μου μέρος , που πλέον θέλω να το κρατήσω για μένα . Και το χειρουργείο πήγε πολύ ,πολύ καλά. Είχα την γάτα μου ξανά να κοιμάται δίπλα μου ήσυχη , και το σκύλο μου να παραπονιέται έντονα στα πόδια μου .


Τώρα πρέπει να μάθω να μην περιμένω την βιοψία , να μην ανησυχώ για κάθε τι ,κτλ .Τα βασικά δηλαδή .


No, it's not going to stop
'Til you wise up
No, it's not going to stop
So just...give up

Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2013

Knurd :


"The opposite of being drunk, its as sober as you can ever be. It strips away all the illusion, all the comforting pink fog in which people normally spend their lives, and lets them see and think clearly for the first time ever. Then, after they've screamed a bit, they make sure they never get knurd again" - Terry Pratchett

Αύριο θα βάλω την γάτα μου για χειρουργείο . Ξέρω πως υπάρχουν χειρότερες συμφορές , το καταλαβαίνω , και να μην το καταλάβαινα κάποιος θα έλεγε για την εφορία ,τα παιδάκια στην Αιθιοπία, τους άστεγους ,άνεργους κτλ. Με τα μούτρα μου σφουγγαρίζω το πάτωμα , και όλα έχουν χάσει την γεύση τους . Και όλα είναι πιο δύσκολα ,νιώθω σαν να θέλω να κλειστώ σε ένα δωμάτιο και να βρίζω μέσα από τα δόντια μου .Βασικά το έκανα και αυτό σήμερα σε μια στιγμή που τα νεύρα μου είχαν τεντωθεί σε σημείο μεσαιωνικού άρματος πολιορκίας. Για 14 χρόνια είναι κομμάτι της ζωής μου και όσο και αν ξέρω πως αυτό κάποια στιγμή θα τελειώσει όπως και κάθε τι καλό , δεν το δέχομαι. Και ταυτόχρονα βλέπω τα πάντα καθαρά , δυστυχώς.


Παρασκευή, 4 Ιανουαρίου 2013

It was great and I want it




My brain is not damaged
But in need of some repair


Κοίταζα τι έχω γράψει πέρσι , αν είχα θέσει στόχους για την νέα χρονιά (είναι και αυτό μια μορφή αυνανισμού , να γυρνάς πίσω και να κοιτάζεις τι γράφεις ) . Δεν είχα θέσει στόχους , οπότε θεωρώ πως είχα 100% επιτυχία , και ξεπέρασα τις προσδοκίες μου κάμποσο. Το τέλος τις χρονιάς με βρήκε χαρούμενο. Όταν κατάλαβα πόσο χαρούμενος είμαι ξεκίνησα να ανησυχώ για ,βασικά, τα πάντα .


Οπότε ξέρω και το στόχο μου για φέτος : Να μην φοβάμαι τόσο να χάσω όσα έχω , να απολαύσω ότι ζω και γίνω η καλύτερη έκδοση του εαυτού μου. Όταν αρχίσω να ακούγομαι σαν βιβλίο αυτό-βελτίωσης, θα πάω για seppuku.


And I will stop at nothing
Just to get what I want