Δευτέρα 19 Νοεμβρίου 2012

Have you ever heard the sound of disappointment?





It tangles your head like a winter rose.
Comes up eager and shining
And it likes to leave a scar before it goes.



Ένας φίλος μου διαπιστώνει όλος λύπη και δράμα πως καθώς γερνάμε είμαστε “damaged goods” . Πέρα από την θλίψη και το δράμα του και την μπουκιά χυλόπιτας που του έχει κάτσει βαριά στον λαιμό , τι ήθελε και αυτός να την καταπιεί με την μία , δεν μπορώ παρά να δεχτώ πως έχει δίκιο . Ούτε στο τμήμα με τα σπασμένα στο ικέα δεν θα μας αγόραζε κανείς εύκολα , πρώτα θα έφευγε το μισοσπασμένο σερβίτσιο (ναι , μπορείς και εσύ να κάνεις την ζωή σου σαπουνόπερα, μπορείς ).


Comes on gentle and smiling.
And it likes to leave a scar..

Πέμπτη 15 Νοεμβρίου 2012

Lovers are strangers







Expressing your uncertainties
Through years of anniversaries



Χτες στο θέατρο , ενώ ήμουν σε μια παράσταση που πραγματικά μου άρεσε (όσο είχα αποφασίσει ότι θα μου άρεσε και ακόμα πιο πολύ) κατάλαβα πως όλοι οι άνθρωποι που ήμουν μαζί τους, όλοι άνθρωποι με τους οποίους έχω κοιμηθεί , όλοι όσοι έχω γνωρίσει είναι ουσιαστικά ξένοι . Ακόμα χειρότερα , και όσοι θα γνωρίσω θα είναι ξένοι . Δεν είναι λυπηρό, είναι απλά λίγο κρύο.


Huddling in the dark
The only number you call

Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2012

If I Didn't Know Better







Why do I keep drinking
Wasting my time on you
If I didn't know better



Σήμερα συνειδητοποίησα για την εκατοστή φορά ότι η συναισθηματική μου ηλικία είναι βαριά 13 . Μετά από ένα μάτσο σχέσεις , γνωριμίες, μετά από όλα αυτά , νομίζω πως ένα δεκατριάχρονο έχει μεγαλύτερη ωριμότητα στο πώς αντιμετωπίζει την προσωπική του ζωή . Και όταν είσαι 13 , έχεις άλλοθι (τα 13 βασικά ). Στα 32 δεν έχεις.


If I didn't know better
Well, dammit, I do

Τρίτη 13 Νοεμβρίου 2012

Fire Day .





Swerve the engine
Pull out the screw
The true screw, the real screw
The one that'll make it all come down



Είμαι στη δουλειά και πότε τρέχω και δεν φτάνω, όσο και αν προσπαθώ να μοιάσω στην θεά Κάλι , και άλλοτε χτυπάω με πάθος και εμμονή μύγες . Απόψε όμως θα βάλω τα καλά μου και θα βγω έξω (μετά από κάμποσο καιρό ). Και θα περάσω καλά. Και αύριο θα πάω θέατρο . Και θα μου αρέσει η παράσταση όσο καλή ή κακή και αν είναι . Και μεθαύριο κάτι θα κάνω πάλι και θα είναι όμορφο.


Tanding side by side in the shade
Kissin' and cussin' and strivin' and tryin'
Fussin' and Bumpin' and lying
Hey Girl, start something




Σάββατο 3 Νοεμβρίου 2012

I want to rest my eyes on, ´could be´






Maybe


Έχω απέναντι μου έναν τύπο που είναι συμπαθητικός , αλλά και λίγο γλοιώδεις ,τόσο όσο χρειάζεται για να μην νιώθεις την ανάγκη να καταβάλεις προσπάθεια για να τον αποφύγεις (αλλά και χαίρεσαι όταν φεύγει ) . Κάθεται και γκρινιάζει και παραπονιέται , και κατηγορεί την κατάσταση γύρω του για όλα. Δεν μπορεί την αστάθεια και την πίεση και όλο αυτό που τον έχει κάνει να φέρεται άσχημα στους γύρω του .


Χαμογελάω με κατανόηση , βρίσκω δύο τρία καλά και ήρεμα λόγια να του πω και να του συμπαρασταθώ , και σκέφτομαι πως και εγώ έχω φερθεί άσχημα σε ανθρώπους , απλά πλέον έχω πάψει να ψάχνω δικαιολογίες ,μεγάλωσα και δεν μπορώ να κρύβομαι εύκολα πίσω από το δάχτυλο μου . Είμαι συνειδητοποιημένος μαλάκας πια.



i want to know that things can change

Κυριακή 28 Οκτωβρίου 2012

If the day made me heavy and gravity won







If you were a window and I was the rain
I’d pour myself out and wash off the pain
I’d fall like a tear so your light could shine through
Then I’d just fade into you



Έχει βάλει στο Nashville δύο τραγούδια ερωτικά , ίσως τα πιο όμορφα που έχω ακούσει τελευταία . Τόσο όμορφα που θα ήθελα να έχω κάποιον α τα αφιερώσω, κάποιον να σκεφτώ ενώ τα ακούω. Είχα καιρό να νιώσω αυτό το κενό σε σχήμα ανθρώπου ,αλλά κρίμα, μην πω και άδικο, να ακούς το “fade into you” , και να μην σου έρχεται ένα πρόσωπο .


There’ll be no trace that one was
once two


After I fade into you

Παρασκευή 26 Οκτωβρίου 2012

I was scared at first






I want you to notice


Ακούω μια παράνομα ηχογραφημένη Αρλέτα ,από την εποχή που με ένοιαζε να κρατάω κάθε τέτοια στιγμή ,με τον φόβο μήπως είναι η τελευταία . Ακούγεται αρκετά καλά , αλλά τα δικά μου σχόλια στο διπλανό δεν μπορώ να τα ακούσω καθαρά . Νομίζω πως λέω για το επόμενο τραγούδι κάθε φορά, με χαρά μοιράζομαι το γνώριμο πρόγραμμα . Δεν ξέρω σε ποιον το λέω όμως , δεν ακούγεται η φωνή του , άραγε να μιλάμε ακόμα ;


Σταμάτησα να ηχογραφώ εδώ και καιρό , τεμπελιά τύπου «θα το έχει κάποιος στο tube σε καλύτερη ανάλυση» . Πρέπει να ξαναρχίσω , βασικά θέλω να ξαναρχίσω , θέλω να με νοιάζει . Και να γράψω καλύτερα και ημερομηνίες και όνομα , να βάλω πινέζες να τα κρατήσω στην μνήμη μου . Και να αξίζει να θυμάμαι όσα ζω , όχι να χαίρομαι που ξεχνάω γερνώντας!



I want you to care

Πέμπτη 4 Οκτωβρίου 2012

Now you're not.






Είμαι στη δουλειά σήμερα , και μετά από καιρό που είχα τις μαύρες μου , τι μαύρες δηλαδή , τις βαθύ γκρίζες μου μάλλον , έχω βάλει ένα αρχαίο τραγούδι και έχει φτιάξει εντυπωσιακά η διάθεση μου. Το είχα σε χρήση για χωρισμούς , απογοητεύσεις ,χυλόπιτες ,αποτυχημένες εξεταστικές , τραγούδι ελβετικός σουγιάς δηλαδή ,τότε που ζούσα και πιο πολύ ( η ζωή στα 20s είναι teen soap , στα 30s dramedy ).


Δεν μου αρέσει να είμαι πεσμένος , δεν το κάνω διακριτικά, τα μούτρα μου σέρνονται στο πάτωμα, με τα αξύριστα γένια μου κάνω παρκέ σχεδόν . Με είδε ένας φίλος το Σάββατο ,ανησύχησε , με είδε και ένας άλλος ,με την μία είπε «και εγώ δεν είμαι καλά ,άστα να πάνε» .Με έπιασε ένα πείσμα, ξύπνησα , καλό είναι αν σε νοιάζονται, άσχημο να σε λυπούνται . Όλα θα πάνε καλά.

Τρίτη 25 Σεπτεμβρίου 2012

σαν ήρθε η ώρα να διαλέξεις







Έχω πολύ έντονο το αίσθημα πως κάνω κάτι λάθος. Δεν είμαι ακριβώς σίγουρος τι , μάλλον θα έλεγα κιόλας πως δεν είναι μόνο ένα πράγμα στραβό . Πιο συχνά νιώθω πως καίω χρόνο που θα μπορούσα να τον ζω. Και άλλοτε πως ζω άσχημη ζωή ή έστω αδιάφορα μέτρια , ενώ θα μπορούσα να ζω καλύτερα. Και κάτι πρέπει να κάνω.


η ομίχλη μπαίνει από παντού στο σπίτι

Δευτέρα 17 Σεπτεμβρίου 2012

Armageddon - come armageddon!









Μπήκα σπίτι το Σάββατο το μεσημέρι . Βγήκα Δευτέρα το πρωί ουσιαστικά ,αν εξαιρέσεις τις όχι ιδιαίτερα μεγάλες βόλτες με τον σκύλο . Καθάρισα , μάζεψα , ταχτοποίησα , ξάπλωσα ,είδα σειρές, αφιέρωσα χρόνο στους δικούς μου , απάντησα το τηλέφωνο είτε για δουλειά , είτε για να πω ευγενικά σε φίλους πως έχω ήδη κανονίσει και δεν θα μπορέσω να κάνω κάτι απόψε ή αύριο .



Σήμερα που ήρθα ξανά σε επαφή με την ανθρώπινη ράτσα τα ίδια σκατά . Ο ένας παράπονα , ο άλλος να σε κλέψει όσο τον παίρνει ,ο άλλος να σε εκμεταλλευτεί , ο τρίτος να κρεμαστεί από τους όρχεις σου και να κάνει bungee jumping . Τραβάω το πρόσωπό μου σε ένα χαμόγελο Fiona Wallice από το web therapy ,κρατάω την γκρίνια μου για το blog .Τελικά δεν χρειαζόμουν διακοπές από την δουλειά μου , χρειάζομαι διάλλειμα από τους καλούς συνανθρώπους μου ,από την γκριμάτσα που έχω στο πρόσωπό μου και από τον σταθερά ευγενικό τόνο στη φωνή μου .


...that they forgot to bomb
Come, come, come - nuclear bom
b