Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2009

That echo chorus lied to me with its "Hold on, hold on"




The most tender place in my heart is for strangers
I know it's unkind but my own blood is much too dangerous
Hangin' round the ceiling half the time
Hangin' round the ceiling half the time
Compared to some I've been around
But I really tried so hard



Κάθε φορά που πάω γυμναστήριο είμαι αμήχανος . Και μετά βαριέμαι . Η βαρεμάρα κάποια στιγμή κερδίζει ,και σταματάω ,για να ξαναρχίσω – και όσο περνάν τα χρόνια λιγότερο για την ματαιοδοξία μου και περισσότερο για λόγους υγείας. Καθιστική ζωή και δουλειά και κοντά (αλλά όχι ακόμα ) στα άντα.


In the end I was the mean girl
Or somebody's in-between girl
Now it's the devil I love
And that's as funny as real love



Παλιά την βαρεμάρα την αντιμετώπιζα με κοινωνικότητα . Στην Θεσσαλονίκη πρέπει να ήξερα όλους με το μικρό τους . Τώρα προσπαθώ να χαθώ αυτές τις ώρες σε μουσική . Δεν μιλάω σε άνθρωπο , τρέχω απλά κοιτώντας το κενό . Σε σημεία το τραγούδι θα με κερδίσει και θα πρέπει να κρατηθώ από το να το τραγουδήσω . Σε άλλα θα βυθιστώ στις σκέψεις μου ,στην απαισιοδοξία μου ,στο τι θα μαγειρέψω , στο αν θα γράψω κάτι – serious business (not).


I leave the party at three a.m.
Alone, thank God
With a valium from the bride
It's the devil I love
And that's as funny as real love
And that's as real as true love

Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2009

Every tree is broken




High above the mountain
An eagle calling down
To the soldier who falters
The soldier on the ground



Εισερχόμενη κλήση με άγνωστο αριθμό. Μηνύματα χωρίς αποστολέα. Για να μην έχω νούμερο να βομβαρδίσω με τις τυχαίες ασυνάρτητες σκέψεις μου ,για να μην τρομάξω .Νομίζω πως η στιγμή που ξεκινάς να είσαι με κάποιον είναι αυτή που δεν σκέφτεσαι να σβήσεις το νούμερο του , να κρατήσεις την ισορροπία . Είναι όταν αφήνεις 80 voicemail και σου απαντάει αβίαστα με 82, κ με ένα χαμόγελο.


The first tree will not blossom
The second will not grow
The third is almost fallen

Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2009

Dis, quand reviendras-tu,




J'ai beau t'aimer encore, j'ai beau t'aimer toujours,
J'ai beau n'aimer que toi, j'ai beau t'aimer d'amour,
Si tu ne comprends pas qu'il te faut revenir,
Je ferai de nous deux mes plus beaux souvenirs,
Je reprendrai la route, le monde m'émerveille,
J'irai me réchauffer à un autre soleil,
Je ne suis pas de celles qui meurent de chagrin,
Je n'ai pas la vertu des femmes de marins



Ξημερώνει πάλι . Σε λίγο θα το πάρω απόφαση και θα πάω να φτιάξω τσάι και ήδη λίστες των δουλειών της ημέρες σχηματίζονται στα μάτια μου και πολύ ασυνείδητα ετοιμάζομαι να βουτήξω ,με το κεφάλι ,στην ρουτίνα μιας Δευτέρας ακόμα. Η μέρες μου κάνουν μικρά δώρα , και τα απολαμβάνω. Είμαι πολύ τυχερός , κυρίως που έχω ανθρώπους στην ζωή μου που με αγαπάνε (ακόμα και όταν γεροντοκοριάζω , γκρινιάζω ,τους βάζω μουσική που τους βάζει το δίλημμα hara-kiri ή seppuku etc )


Ξημέρωσε. Ανυπομονώ να πάω δουλειά . Ελπίζω σε λίγο ήλιο σήμερα.


Dis, quand reviendras-tu,
Dis, au moins le sais-tu,
Que tout le temps qui passe,
Ne se rattrape guère,
Que tout le temps perdu,
Ne se rattrape plus...

Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2009

Απόψε η σκέψη μου δεν βρίσκει άκρη



Ένα παράπονο και ένα δάκρυ
Πρώτο φθινόπωρο ,πρώτη βροχή
Απόψε η σκέψη μου δεν βρίσκει άκρη
απόψε λύγισε η αντοχή.



Πηγαίνοντας το ταξί έκανε 17 λεπτά . Δεκαεπτά αργά λεπτά μέσα σε χριστιανικό ταξί. Με χριστιανικό ραδιόφωνο. Στα δέκα ήθελα ήδη να ξεδιπλώσω όλο τον άθεο εαυτό μου ,και να μουγκρίσω στραβά σε όποιον μου έλεγε έστω το «δεν γνωρίζω» . Στο τέλος είχα ακούσει πλήρη ανάλυση ποιητών που διακατέχονται από γνήσιο εθνικοχριστιανικορθόδοξο πνεύμα . Αναρωτιέμαι γιατί δεν του είπα να το χαμηλώσει .

Γυρίζοντας πέτυχα παλαιάς κοπής ταξιτζή. Έρα – σπορ , παλιά λαϊκά .Τραγούδησα Κόκοτα , Μαρινέλλα , Διονυσίου έξω φωνή. Με κοίταζε λίγο περίεργα , όπως ήμουν με πλήρη εξάρτηση φλώρου – κουστούμι , γραβάτα ,μέχρι και τα γυαλιά μου που δεν φοράω ποτέ ξέθαψα . Αλλά πρέπει να μην ήμουν και το πιο περίεργο πράγμα που έχει δει.


Ένα σκοτείνιασμα που με βαραίνει
Πικρή ανάμνηση σαν μαχαιριά
Πρώτο φθινόπωρο που με πεθαίνει
Πρώτο φθινόπωρο χωρίς χαρά

Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2009

Elo Hai.




Yes, there is a lot of secrecy and deceit
And loves that cannot be
As we are born
Into this life



Το “Reine Margot” ήταν η πρώτη ταινία που πήγα μόνος . Το είχα δει ήδη μια φορά με κακή παρέα και ήθελα να πάω ,μου φαινόταν τότε τόσο διαφορετική ταινία (πόσα και πόσα δεν φαίνονται καλύτερα όταν είσαι 14?) . Και πήγα και αγόρασα και το cd με το soundtrack και παραδόξως άκουσα πρώτα το “elo hi” από το «Θεός αν είναι» . Το τραγούδι αυτό το λάτρεψα. Στο βαρύ φορητό μου cd player το είχα σε loop για ώρες – μέρες. Ήταν το πρώτο cd που πραγματικά έλιωσα στο παίξιμο.

Και σήμερα ,δεν ξέρω πως μου ήρθε καθώς το ξανάκουγα τυχαία και κοίταξα τι σημάνουν τα λόγια του. Και είναι σαν να το ανακαλύπτω το τραγούδι από την αρχή. Είναι μια απλή προσευχή ,και αν και δεν προσεύχομαι , την μηρυκάζω καθώς πηγαίνω δουλειά .


All the soul which you placed in me
My God, all the soul
What, what is it?

Nie ma ciebie




Zima na ramiona moje spad³a
Niewinnoœci¹ bia³ym œniegiem
Pierwsza gwiazda ju¿ na niebie
Nie ma nie ma ciebie


Η ιδανική θερμοκρασία για μένα είναι 35C .Δεν τα πάω καλά με κρύο .Υγρασία. Θέλω λιακάδα. Και ήλιο. Με το κρύο κλείνομαι αυτόματα . Ακούω ανθρώπους να λένε για όμορφες βροχές και τους κοιτάζω όπως αυτούς που μετά από γερό χτύπημα στο κεφάλι μπερδεύουν τις λέξεις.

Έχω πράγματα να περιμένω τις επόμενες μέρες – συναυλίες , θέατρα ,φίλους . Έχω πράγματα να γεμίζω τον χρόνο μου , έχω και τις επαναλήψεις πραγμάτων που αγαπάω , έχω το ederlezi ,έχω την vampiroσκοτώστρα Buffy ξανά με καλή παρέα. Και πάλι κενός χρόνος είναι ,περιμένω. Και αν δεν καταλαβαίνω τι λέει το τραγούδι ,ε και;


Hej moje góry i doliny
Odpowiecie mo¿e mi
Dok¹d odszed³ mój jedyny
Hej Bóg sie rodzi moc truchleje
Nie ma nie ma ciebie

Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2009

Sing to me




I'm gonna leave the planet burning,
I'm gonna drive the fastest car
I'm gonna teach them while you're learning,
I'm gonna take it very far



Στις συναυλίες τραγουδαώ όσο δυνατά με παίρνει . Φτάνει να μην ακούει ο δίπλα πόσο παράφωνος είμαι. Τραγουδάω και στους δρόμους, χέστηκα που με κοιτάζουν σαν άποικο από το Κένταυρο Α. Ειδικά στο δρομάκι που από την δουλειά με βγάζει στο μετρό. Δεν έχει άνθρωπο συνήθως ,ξέρω πως εκεί δεν ενοχλώ κανέναν .Τραγουδάω και πριν κοιμηθούμε ,όσο πιο σιγά μπορώ ,μπας και σε πείσω να κοιμηθείς.


I've got a hole in my heart I see darkness ahead
I've got a whole lot of living to do before I left
There's a hole in my heart, it was something you said
You've got a whole lot of nothing in that pretty little head...

Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2009

Things I once thought unbelievable, in my life, have all taken place



Threw my bad fortune
Off the top of
A tall building
But I'd rather have done it with you



Όταν ήμουν 10 χρόνων στην γιορτή μου μάλωσα τόσο άγρια με την γιαγιά μου που έπαθε εγκεφαλικό. Ήμουν ο πρώτος άνθρωπος που αμφισβήτησε τον μητριαρχικό της ρόλο στην οικογένεια.

Όταν ήμουν 6 είχα κάνει από κείνα τα απέραντα παιδικά πάρτι ,και η μάνα μου μαγείρευε για τρεις μέρες πιο πριν.

Όταν ήμουν 14 περίμενα ακόμα ντυμένος να φύγουν οι τελευταίοι οικογενειακοί καλεσμένοι μέχρι τις 11 . Τα μάγουλα είχαν γίνει κόκκινα από το πολύ τράβηγμα.


And I feel like some bird of paradise
My bad fortune slipping away
And I feel the innocence of a child
Everybody's got something good to say



Στα 21 ήμουν τρισευτυχισμένος να πίνω και να τρώω σε αγαπημένο ταβερνάκι στην Θεσσαλονίκη με ανθρώπους που αγαπούσα.

Στα 17 δεν κατάλαβα καν πως γιόρταζα ό,τι μετρούσε για μένα τότε ήταν οι πανελλαδικές .Και να φύγω.


In Chinatown
Hungover
You showed me
Just what I could do



Στα 27 ήμουν μόνος ,στην Αθήνα, πρώτη φορά για την γιορτή μου. Την μέρα την είχα περάσει περιμένοντας το τηλέφωνο της τότε σχέσης μου – δεν πήρε καν , θυμωμένος που δεν είχα ανέβει στην άδεια του να τον δω. Παντρευόταν και μία φίλη μου πάνω ,και εγώ ήμουν σε ένα τυχαίο live ,στο bar.

Φέτος ήταν όμορφη μέρα . Όλοι που αγαπάω με θυμήθηκαν και είμαι αρκετά παραδοσιακός και βλάκας ώστε να μετράει για μένα κάτι. Μαγείρεψα έφαγα έξω, πήγα σε χασαποταβέρνα. Όλα αυτά που αγαπάω.


So I take my
Good fortune
And I fantasize
Of our leaving
Like some modern-day
Gypsy landslide

Like some modern-day
Bonnie and Clyde
On the run again

Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2009

ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΑΞΙ




Κατά κανόνα αποφεύγω τον σχολιασμό,αλλά οι άνθρωποι με τρομάζουν μερικές φορές...
Νομίζεις πως ξέρεις κάποιον και ξαφνικά βλέπεις "ΧΧΧ became a fan of ΓΕΡΩΝ ΠΑΪΣΙΟΣ - ELDER PAISIOS." .

...

Και σήμερα δεν είχε ταξί απλά.

Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2009

Ό,τι πιο όμορφο έχω ζήσει ήσουνα εσύ




Όλα τ' άλλα ήταν κομμάτια απο εσένανε
Ό,τι εσύ ξύπνησες φως μου



Στο σπίτι πάντα παίζει μουσική . Σπάνια ραδιόφωνο . Συνήθως κάποιος συγκριμένος καλλιτέχνης ή κάποια επιλογή τραγουδιών . Σπανιότερα όλη μου η συλλογή μουσικής στο pc σε τυχαία επιλογή . Έχω εμπιστοσύνη στο τι έχω στο pc και ομολογώ πως είμαι περήφανος για το πόσο οργανωμένη έχω τα κομμάτια ,τα cd ..(ένας φίλος τρόμαξε σήμερα που σημαίνει πως είμαι σε καλό δρόμο για γεροντοκόρος ) . Εντάξει μια φορά έπαιξε το «Κάνε μου την πάπια – δεν με παρατάς – κάνε μου την πάπια – ξέρω που το πας» μετά από preisner , αλλά αυτό ήταν εξαίρεση . Φρίκαρες λίγο.


Μια και υπάρχει πάντα μουσική ,κάθε τι συνδέεται με τραγούδι . Εσύ εξαίρεση ,συνδέεσαι όχι μόνο με ένα. Πλέον έχεις σημαδέψει κάθε μου τραγούδι ,ακόμα και το «κάνε μου την πάπια – σαν φωτιά στην κόλαση την μέση σου κουνάς και θέλεις στον παράδεισο κορίτσι μου να πας».


Ένα - ένα ,δύο - δύο ,αριθμοί απλώς
Άλλη αλήθεια δεν ξανάβρα,με σημάδεψες.