Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2009

This Is The House




This is the house
This is the hill
This is the story - it's a little thing



Έμπνευση από sitcom πάλι : “Modern Family” . Οικογενειακό τραπέζι , εγώ εσύ , μανούλα ,sister . Η μανούλα να σου γεμίζει το πιάτο συνέχεια , πολύ λεπτός είσαι ,να βάλεις κάνα κιλό . Και μετά φυσικά όλες οι τοξικές ιστορίες παιδικών κατορθωμάτων μου – υλικό που μπορεί , και θα χρησιμοποιηθεί εναντίον μου. Η sister κλασσική και αυτή μιλάει φιλικά στην αρχή ,και μετά τυχαία σου καρφώνει το πιρούνι στο χέρι. Είναι γλυκιά κοπέλα . Και φυσικά το βλέμμα σου γεμάτο λατρεία και «αυτό που περνάω τώρα θα το ξεπληρώσεις πολύ ακριβά».


This is your picture (it's in black and white)
This is the family having a party
There's a crack in the ceiling
And there's an open door
Nothing there but the dust and the rust
oh/oh/oh everything changes

Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2009

Strikes again




Bigmouth, la ... bigmouth, la ...
Bigmouth strikes again
And I've got no right to take my place
With the Human race



Υποσχέθηκα στον εαυτό μου να κάνω δεκαπέντε post που να μην έχουν σαν θέμα τα κλασσικά – πόσο μου λείπεις etc. Αηδία έχω γίνει πια . Απόψε πχ : ήμουν απόλυτα Bigmouth Strikes Again. Γενικά το ξέρεις – δεν είμαι πολύ κακός. Προσπαθώ . Όταν είμαι μαζί σου είναι εύκολο – με κάνεις καλύτερο άνθρωπο.


Όταν δεν είμαι μαζί σου – και απόψε δεν ήσουν εκεί – και ειδικά όταν βλέπω μια από τις χειρότερες ταινίες που έχω δει δεν είμαι τόσο καλός. Και έτσι μου ξέφυγε σε μια ηθοποιό – που καλοπροαίρετα ρώτησε αν θα πάει η παρέα στο πάρτι της παραγωγής – η απάντηση «Άμα είναι καλύτερο από την ταινία…».


Δεν ήταν ανάγκη να είμαι τόσο κακός μαζί της. Και έφερα και σε δύσκολη θέση και τους φίλους που την ήξεραν . Άσε που η απάντηση ήταν προφανής – πως είναι δυνατόν το ποτό να είναι χειρότερο από αυτή την ταινία;


Το συμπέρασμα είναι πως πρέπει να με έχεις από κοντά. Άντε και να μου κλείνεις το στόμα με φιλιά.


Bigmouth, oh ... bigmouth, la ...
Bigmouth strikes again
And I've got no right to take my place
With the Human race
Oh ...

Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2009

Please Please Please Let Me Get What I Want




So please please please
Let me, let me, let me
Let me get what I want
This time



Όταν έτρεχα για την πρώτη μας συνάντηση είχα αργήσει πέντε λεπτά . Δεν ξέρω την Αθήνα – ακόμα – και είναι εύκολα να αργήσω κάπου. Και παρακαλούσα – ενώ έτρεχα μέσα στον δρόμο – για πέντε λεπτά ακόμα. Τελικά άργησες εσύ πάνω από πέντε λεπτά .

Θέλω συνέχεια άλλα πέντε λεπτά . Πέντε λεπτά μαζί σου στο τηλέφωνο , πέντε λεπτά στην αγκαλιά σου ,πέντε λεπτά στο σταματημένο αμάξι ,πέντε λεπτά να σε χαϊδεύω στο κρεβάτι , πέντε λεπτά να σε φιλάω.

Και είναι αστείο ,αφού θα είμαστε μια ζωή μαζί .


So for once in my life
Let me get what I want
Lord knows, it would be the first time
Lord knows, it would be the first time

Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2009

Πόσο μ'αρέσει...




Πόσο μ' αρέσει ν' ακούω τους ανθρώπους ν' ανεβαίνουν με τ' ανσανσέρ και να μιλάνε ρουμάνικα


Ξεκίνησα πάλι να σου γράφω τα αυτονόητα –πόσο σε αγαπώ και πως τίποτα δεν έχει αλλάξει . Μαλακίες . Είμαστε μαζί ένα χρόνο κοντά ,φυσικά και έχουν αλλάξει κάποια πράγματα. Και άλλαξαν προς το καλύτερο. Κάτι σαν το τραγούδι, πολύ καλύτερο από την πρώτη εκτέλεση. Και σ'αγαπάω τώρα πιο πολύ.


Πόσο μ' αρέσει ν' ακούω τους ανθρώπους ν' ανεβαίνουν με τ' ανσανσέρ και να μιλάνε ρουμάνικα

Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2009

Just Silly Ones




Είσαι χαζό. Είναι αλήθεια. Λυπάμαι που το λέω. Είναι αλήθεια. Και έχεις και το ακαταλόγιστο . Άστα, είμαι χαμένος από χέρι. Και είσαι ακόμα πιο χαζό όταν μου κρατάς μούτρα χωρίς λόγο. Και εγώ ακόμα πιο χαζός που αφήνω τα μούτρα σου να με κάνουν κομμάτια. Εμείς δεν είμαστε το «crazy in love» , πιο πολύ για stupid in love . Τα δυο ηλίθια , πιασμένα χέρι-χέρι να κατεβαίνουν τον λόφο το ηλιοβασίλεμα.

Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2009

It would be so easy to sing a sobby, pink song about you



I would spend three or four lines
On describing your eyes
And then the next three or four lines
On the dimples of your smile



Μου αρέσουν τα μάτια σου που είναι μελαγχολικά αλλά μερικές φορές αστράφτουν .
Μου αρέσει η μύτη σου – μοιάζει με αυτές από anime.
Μου αρέσουν τα μαλλιά σου ,είναι κάθε μέρα μια έκπληξη.


And then I would tell the world
About the way you hold my hand
And they would
They would understand



Μου αρέσουν τα δάχτυλά σου ,πως δένουν με τα δικά μου.
Μου αρέσει η αναπνοή σου όταν κοιμάσαι δίπλα μου, με νανουρίζει.
Μου αρέσει οι γραμμές στο πρόσωπο σου όταν βλέπεις τι βάζω στο φαί .


It is so easy
To sing this song about you
What you are is inside of me
And could easily be



Μου αρέσει το νευρικό χτύπημα του ποδιού σου, που διώχνω με το δικό μου.
Μου αρέσει η φλεβίτσα στο λαιμό σου που πετιέται όποτε λέω πως θα σου φτιάξω κατσικάκι.
Μου αρέσει η φωνή σου όταν μου λες πόσο με αγαπάς.


Could easily be
Could be expressed through
This sobby, pink song about you

Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2009

Να πάμε εκεί να πιούμε τη βροχή.




Ποιος είν' τρελός από έρωτα;


Έχουμε issues με το φαγητό πάλι. Πρέπει να σε κυνηγάω με το πιρούνι αεροπλανάκι για να φας λίγο. Και έχεις και άγνωστες λέξεις στο menu μου. Πρέπει να σε πείσω να τρως πιο πολλά όσπρια. Και λαχανικά. Τουλάχιστον σου πάει η πετσέτα στο λαιμό. Και είσαι το μωρό μου.

Και έφτιαξα σήμερα λουκουμάδες. Αναρωτιέμαι αν θα μπορούσα να σε πείσω να δοκιμάσεις κανέναν. Και χάρηκα τόσο όταν μου παραπονέθηκες πλαγίως που δεν έχω γράψει τόσες μέρες .


Ποιος είν' τρελός από έρωτα;

Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2009

Δεν είναι ο κόσμος πουθενά πιο τρυφερός,



Πιο τρυφερός απ' το δικό σου ροζ,
Πιο απαγορευμένος κι από το μωβ σου,
Κι από το μωβ σου πιο θλιμμένος.



Η δική μου σταθερή απορία : «Μ’ αγαπάς ;» . Όχι για τίποτα άλλο – απλά μου αρέσει πολύ να το ακούω να το λες , κάθε φορά . Μερικές φορές μπαίνεις στην διαδικασία να μου θέσεις και επιχειρήματα ,λες και χρειάζονται.


Κι εγώ βαθιά μες στο φιλί σου,
Στο λαμπερό πορτοκαλί σου
είδα το κάψιμο



Η δική σου απορία : «Γιατί μ’ αγαπάς ;» . Από την μία χαίρομαι που σε έχω πείσει τουλάχιστον για το πώς νιώθω, από την άλλη μου φαίνεται γλυκό να εξηγώ το αυτονόητο.


Κοιμήσου κι αύριο θυμήσου,
Ποσο μακριά στο θαλασσί σου
εγώ ταξίδεψα

Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2009

έλα



Έλα.

Τυχαίες σκέψεις :


Χτες στην Μποφίλιου – ανάμεσα στην ΝGΦ ( Νεολαία Gay Φοιτητών ) – οι δύο φίλοι μου πρέπει να ήταν από τους λίγους που έθεσαν το κρίσιμο ερώτημα «με ποια θα έκανες κάτι» ( Η Αντωνοπούλου κέρδισε ,αλλά η Ζουγανέλη πήρε πόντους λόγο σωματικής διάπλασης ).


Σε σημεία ,η απουσία σου με κάνει νευρικό , και εσένα το ίδιο, και γκρινιάζουμε τσάμπα .


Επίσης δίπλα μου ήταν η ίδια παρέα που με είχε βάλει στο τραπέζι τούς όταν είχα πάει να την ακούσω μόνος την άνοιξη. Χαμογέλασα όταν τους είδα.


Το καλύτερο τραγούδι ήταν το post love.


Είμαι ακόμα ερωτευμένος μαζί σου – πολύ. Αλλιώς δεν θα μπορούσες να διαμορφώνεις τόσο έντονα την διάθεση μου.


Το «Έλα» ήταν το τραγούδι που νομίζω είχε την πιο έντονη αντίδραση από τον κόσμο - φοριέται πολύ ο χωρισμός .


Η τελευταία προσθήκη στην συλλογή μου από άχρηστες μικροσυσκευές – μηχανή για βάφλες .
Σε αγαπάω.


Έλα

Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2009

Κι αν στον έρωτα κυλίσω, Θεε μου ‘σχώρα με




Άλλο κλάμα δε θα ρίξω, φτάνει αυτό το απόψινο
το κενό θα διαρρήξω, πάω να πιάσω ουρανό



Μαζί με το Πασόκ ,το κόμμα της «αλλαγής» , αλλάζει και η ζωή μου. Αλλάζει η δουλειά μου. Και προς το καλύτερο. Αλλάζει η διασκέδασή μου, εγκατέλειψα έναν άχρηστο τρόπο να περνάω τον χρόνο μου (απλά πρέπει να βρω άλλες διεξόδους για την geekness μου ). Έβαλα στην μέρα μου πράγματα που μου αρέσουν και που χρειαζόμουν . Διαβάζω πιο πολλά βιβλία (τυχαία ένα ήταν το «η χώρα του εδώ και τώρα» όπου ο Δήμου λέει το 83 πως η Μαργαρίτα θα γίνει η Φρειδερίκη της σύγχρονης Ελλάδας) . Έκλεισα κάμποσες υποθέσεις από το παρελθόν.

Όλα καινούργιο και όμορφα. Μόνο εσύ λείπεις.



κι αν με δεις να φτάνω πάνω, Θε μου ‘σχώρα με