Κυριακή 9 Αυγούστου 2009

But still I am absurd enough




But still I am absurd enough to ask if we were the marrying kind
Would it be my hand you would ask for
Would you be the dad of the children I most likely won't have



Η ξαδέλφη μου είναι μάλλον από το πιο θρήσκο σκέλος της οικογένειας και τις προάλλες έκανε ευχέλαιο σπίτι. Στα μισά ο τετράχρονος ανιψιός μου τράβηξε το ράσο και ρώτησε τον παπά πότε έρχεται ο Θεός (μοιάζει με urban legend αλλά δεν είναι) .


Όταν ακόμα ήμουν σε διακοπές άκουσα την γνώριμη φωνή της παιδικής φίλης να φωνάζει το όνομά μου . Γύρισα να της απαντήσω και κατάλαβα με λίγο τρόμο και δέος πως μιλούσε στο παιδί της .Η ίδια φίλη με είχε τρομάξει πριν δύο χρόνια με την μεταμόρφωσή της από όμορφη κοπέλα σε μεσήλικα σύζυγο ,φέτος το πήγε ακόμα πιο πέρα ,έγινε μαμά παραλίας.


Και δεν είναι το ερώτημα πότε θα γίνω πατέρας (βέβαια κρατάω την υπόσχεσή σου για το ξανθό κοσοβαράκι που θα υιοθετήσουμε ) . Το ερώτημα είναι – αν είχαμε τέτοια ζωή θα διάλεγες εμένα για να την ζήσεις ; Η επιστροφή απο τις διακοπές οδηγεί σε ηλίθιες απορίες, και ίσως και το overdose σε Frida Hyvonen να με οδηγεί εκεί (αλλά μάλλον έχω εθιστεί σε Scandinavian Blondes) . Σε αγαπάω.


Oh I know my question doesn't make sense at all
Since we live outside the realms of yes and no
But somehow I need I need I need to know.

Τρίτη 4 Αυγούστου 2009

I´m toned from my travels



yet raw from this road
as I drink from storm puddles
and the stories I´m told



Καμιά θάλασσα δεν είναι πιο όμορφη από την δική μου θάλασσα . Πλάκες πέτρας , ξερός ήλιος και φώτα απέναντι . Σε όποιο νησί , σε όποια φημισμένη παραλία ,εγώ έχω στο μυαλό τα νερά μου .Κουνάω το κεφάλι αδιάφορα ή συγκαταβατικά ενώ ακούω τους άλλους να λένε για τους υπέροχους βυθούς που έχουν βρει από εδώ και από εκεί - πως θα μπορούσαν να καταλάβουν την δική μου θάλασσα ; Αυτοί ψάχνουν απεγνωσμένα την επόμενη και καλύτερη και πιο γαλαζοπράσινη ,με πιο καθαρά νερά ,πιο δύσβατη, πιο μακρινή ,πιο σπάνια. Και θυμώνω ,γίνομαι εριστικός όταν μπροστά μου την αποκαλούν βούρκο ή κοτρώνια με νερό .Είναι σαν να βρίζουν το είδωλό μου στο νερο.


Help me figure this out
help me figure you in
you´re a shadow to me
that I echo when I sing
Help me figure this out
help me figure you in
To this simple little melody



Από τα τελευταία είκοσι χρόνια ("Είκοσι χρόνια ξοδεμένα σπάταλα")όλα χάθηκαν ή χάνονται (με μικρές λαμπρές εξαιρέσεις ) . Παιδικοί έρωτες , χαζοανταγωνισμοί ,βλακίες (κυρίως δικές μου βλακίες ) ,λάθος επιλογές ,σωστές επιλογές ,όλα φεύγουν και μένει η θαλασσά μου,όλες οι εποχές εξαφανίζονται και μένουν καλοκαίρια ξερά και όμορφα . Πόσο θέλω να σε πάω εκεί ,πόσο θελω να την αγαπήσεις την ατομική μου κολυμβήθρα του Σιλωάμ - να βγεις και εσύ καθαρός από τα νερά μου .


Help me figure this out
help me figure you in

Παρασκευή 31 Ιουλίου 2009

Πήρα εκατό φορές




Πήρα να σου πω φιλιά
με το φως σβηστό.
Ευτυχώς που είν' η δουλειά
και θα ξεχαστώ.



Η μοναξιά του ύπνου - το ζευγάρι που κοιμάτε στα διπλανά καθίσματα . Αυτός χαμένος στον ύπνο και αυτή να τον κοιτάζει. Προσπαθώ να μην εισβάλω,δεν τα καταφέρνω πλήρως. Από την άλλη πλευρά δύο χρόνιοι φίλοι μου ,που τους κουβάλησα από τα παιδικά μου χρόνια βασικά .κοιμούνται και αυτοί και εγώ σου γράφω. Κοιτάζω πάλι δίπλα ,εισβάλω λίγο ακόμα , η γυναίκα φύλακας άγγελος στον ύπνο ακόμα .


Σ' ένα κόκκινο χαρτί
μ' ενα μπλε στιλό
μου 'χες γράψει πώς και τι
και τον αριθμό.



Βάζω το χέρι μου να ακουμπά τα μαλλιά σου , να σε προστατεύσει από τους εφιάλτες σου . Θέλω να σου τραγουδήσω ξανά παράφωνα στο αυτί , να σε κάνω να κλείσεις πάλι τα μάτια βιαστικά για να σταματήσω . Θέλω να κοιμάσαι με όνειρα γλυκά.



Και μιλούσαμ' ως αργά
δε σ' αφήνω, δεν
κι όπως σ' έχανε η καρδιά
πήρε το μηδέν.

Πέμπτη 30 Ιουλίου 2009

Θέλω δυο μάτια ολοκαυτώματα




Δεν θέλω τις συνηθισμένες μικρές σιωπές
Και τις κόυβέντες τις μεγάλες
...
Θέλω δυο μάτια ολοκαυτώματα
Και μια συνηθισμένη καλημέρα

Τετάρτη 29 Ιουλίου 2009

Πως την έπαθα δεν ξέρω




Να ζητάω
Για φαντάσου
Τα παράνομα φιλία σου
Και να μην μπορώ να κλείσω μάτι.



Είμαι κ εγώ ΤΜΒ (Τεράστιο Μικρό Βλαχάκι - πρόβατος clopyright) - και μετράω τις μέρες και τις ώρες μαζί και γιορτάζω σήμερα τους 8 μήνες μαζί σου , το πεταριστό σου γελάκι στο τηλέφωνο , οι χαζές μου ερωτήσεις ,το άγχος μου όταν δεν απαντάς και όλη την μικροαστική αγάπη που έχω για σένα .Κάθε μέρα ξαφνίαζομαι που κάνεις υπομονή μαζί μου,που είμαστε μαζί ,που περνάμε χρόνο μαζί. Είμαι ένα απόλυτα (ντιπ για ντιπ ) τεράστιο μικρό βλαχάκι που σε αγαπάει 8 μήνες (ή όπως είπες μια δεκαετία in gay years) .


Συ μου χάραξες πορεία...

Δευτέρα 27 Ιουλίου 2009

I told you, forever






Now life is sweet
And what it brings
I tried to take



Η μέρα της επιστροφής - σχεδόν πάντα με το ίδιο τελετουργικό .Ελάχιστος ύπνος , αναβλητικότητα σε όλα , πάλι καλά που με όλα τα ταξίδια έχω μάθει να μαζεύω αποσκευές και να στριμώχνω πράγματα από εδώ και κει . Και στις 5 το πρωί τρέχω στη θάλασσα για το τελευταίο πρωινό μπάνιο . Το νερό παραδόξως πολύ ζεστό ,βασικά όλος ο τόπος βράζει . Και μέσα στο τρέξιμο να γυρίσω σπίτι , να φύγω με τον 7 και όλα να είναι στην εντέλεια , να ποτίσω και λίγο τα δέντρα ,δεν προλαβαίνω να μελαγχολήσω .Κοιμάμαι με την μία στο λεωφορείο , ξυπνάω και είμαι στην Αθήνα .


I looked ahead
I'm sure I saw you there



Πάλι τρέξιμο – να ταχτοποιήσω τα πάντα , να βάλω σαν καλός αγρότης την παραγωγή μου στο ψυγείο . Σε φαντάζομαι να κοιτάς με απορία να φτιάχνω γλυκό νεράντζι και σε νιώθω λίγο πιο κοντά μου.


Memory fuses and shatters like glass
Mercurial future, forget the past
It's you, it's what I feel.


I told you, forever
I love you, forever
I told you, I love you
I love you, forever
I told you, forever
You never, you never
You told me forever

Κυριακή 26 Ιουλίου 2009

Let’s stick around for the second coming




I fall asleep to the sound of crickets
Come feel my skin
Come touch my hair



Πρώτα κόβεις απαλά στην βάση του λουλουδιού .Μετά τραβάς αργά μέχρι να βγει έξω η σταγόνα . Συνέχεια τραγούδια λένε για το αγιόκλημα και το γιασεμί , καλοκαιρινά βράδια που μυρίζουν από αυτά – και συνέχεια άλλοι μνημονεύουν αυτά τα τραγούδια , αλλά για μένα το αγιόκλημα είναι κάτι παραπάνω ,είναι γεύση . Μου έμαθε όταν ήμουν μικρός η μάνα μου πώς να τα ανοίγω ,και από τότε δεν καταλαβαίνω καλοκαίρι χωρίς να δοκιμάσω αγιόκλημα. Λιγώνεσαι από την γλύκα και αμέσως μετά κάτι γήινο σε προσγειώνει .


Hold on
Hold on
This is all they said
Hold on
Hold on


Σε ευχαριστώ για χτες, κάθε στιγμή των γενεθλίων μου ήταν όσο καλή μπορούσες να την κάνεις .Και ας λες πως έκανες απλά ότι έκανες γιατί σου άρεσε εσένα . Ξαναδιαβάζω τα γράμματά σου , ακούω τα τραγούδια που μου έστειλες (δικό σου το τραγούδι που έβαλα σήμερα ).


I fall asleep to the sound of crickets

Πέμπτη 23 Ιουλίου 2009

Restless



Nothing like a belly full of stitches to let you know you’re alive
Nothing like the leash of limitation to make you wanna try
Nothing like a dandy fortune teller to rush the next goodbye
Nothing like a naïve girl who’s wide sad eyes say
Why?
Why?
Why?



Από μακριά ακούω τον ντόπιο λαϊκό βάρδο να σκοτώνει έναν Μητροπάνο . Γάμος .βαφτίσια ..κάτι και στην κοσμική ταβέρνα έχει κόσμο. Παρασύρομαι και εγώ ,σιγοτραγουδώ με χαζό παράπονο . Έχω χρόνια να πάω σε ρεμπετολαϊκό μαγαζί – πάνω κάτω από τότε που πολλές ταυτόχρονες κυκλοφορίες βιβλίων με ανάγκασαν να δουλέψω σαν φοιτητής ένα Σάββατο για τον λογαριασμό της ΔΕΗ σε ένα τέτοιο . Τον σκοτώνω και εγώ ανελέητα τον Μητροπάνο . Και τον Διονυσίου . Ούτε καν στην Πίτσα Παπαδοπούλου δεν σταματάω ,πρέπει να είναι και παραγγελιά , «Κ έχω το φως να καίει ,για να δεις πως δεν κοιμάμαι ..» . Έχω ντέρτια φαίνεται ,νεύρα ίσως λίγο .


Hug me.

Touch me

Hold me down

Until I can’t resist

Cause I have been so restless,

Restless

And I am tired of this.


Κακά τα ψέματα – το μόνο που με εμπνέει να γράφω είσαι εσύ . Λοιπόν , σου ζητάω ,πολύ ευγενικά , και παρουσία ευγενέστατου κοινού , όλοι κύριοι (και δύο κυρίες από όσο ξέρω, έξω η Ελ. και Χ. δεν νομίζω να διαβάζουν άλλες γυναίκες το blog ) να μου φτιάξεις την διάθεση . Την Παρασκευή γερνάω επισήμως ένα χρόνο ακόμα, και για το καλό σου ,δεν θέλω να κάθομαι να γράφω δακρύβρεκτα μελαγχολικά post εδώ , ούτε να βάλω να παίζει Τσανακλίδου ( μην πω θα εμπιστευτώ Donna για μουσικές επιλογές ) . Θέλω να εκπληρώσεις τις υποχρεώσεις σου βάσει του συμβολαίου μας και να με κάνεις χαρούμενο όπως μόνο εσύ μπορείς . Σε αντίθετη περίπτωση και εσύ και πολλοί άλλοι θα υποφέρουν με μονολόγους για ρούχα που δεν είμαι σίγουρος σε πιο πρόγραμμα πλυσίματος να τα βάλω και κάποιον από Manchester να εύχεται στραβά γενέθλια .

Hug me.

Touch me

Hold me down

Until I can’t resist

Cause I have been so restless,

Restless


And I am tired of this.

Τετάρτη 22 Ιουλίου 2009

Even the heart feels new




Possibly that’s why
I am on my way to see you
Tonight , for the second time I ,
I ride on the highway ,
My highway to you



Κάθομαι σε ένα είδος μικρού παραδείσου – ειδικά αν είσαι λίγο κοιλιόδουλος. Για να περιγράψω τα θαλασσινά που μου έχουν σερβίρει πρέπει να ανατρέξω σε κυριακάτικα ένθετα – μαστιχωτό χταπόδι , τραγανιστό καλαμάρι – και το κρασί παραγωγής του μαγαζιού είναι απόλυτα ταιριαστό . Για μένα κάθε γεύμα εδώ είναι το μέτρο σύγκρισης ,και λίγα μαγαζιά έχον καταφέρει να το φτάσουν (και εντός και εκτός). Κοιτάζω την θάλασσα , το ηλιοβασίλεμα και όλα αυτά τα απαραίτητα του ελληνικού καλοκαιριού ενώ μπροστά μου εκτυλίσσονται σκηνές από τηλεταινία του Lifetime : Η επί 30 χρόνια σύζυγος του ιδιοκτήτη τον ταΐζει στο στόμα ,και αυτός καταφέρνει και χαμογελάει . Πριν κάποια χρόνια είχε μια σοβαρή περιπέτεια στην υγεία του – και από παράλυτος κλινήρης, πλέον με την φροντίδα της συζύγου είναι εμφανώς καλύτερα .


On my highway to you
And I'll get the next exit
Stop and get a prespective
If that's what...



Αυτή τον κοιτάζει στα μάτια με λατρεία . Πολλές φορές μου είχε πει για τα υπέροχα χρόνια που πέρασαν μαζί ,για τα παιδία ,τα εγγόνια ,μου δείχνει φωτογραφίες .Και στα μάτια της βλέπω πραγματικά την αγάπη ενώ ταΐζει τον άνθρωπό της. Ζηλεύω – άθελα μου. Αναρωτιέμαι στιγμιαία αν θα έχω κάτι τέτοιο και εγώ , αυτή τη φροντίδα, αν κάποιος θα είναι στο πλάι μου αν όλα πάνε στραβά . Πιστεύω πως θα είναι , πως θα είσαι. Τους χαμογελάω και επιστρέφω στα χόρτα μου και τα ψαρικά μου.


Look into my eyes dear
Do you understand ?

Πέμπτη 16 Ιουλίου 2009

So this is how it feels




6:45
And the sun has cut the sky and the clouds are still bleeding



Ξυπνάω νωρίς ,χωρίς προσπάθεια .Λίγος ύπνος ,αλλά νιώθω γεμάτος ενέργεια. Κοιτάζω τον Μαλιακό από το παράθυρό μου ,κοιτάζω το κινητό μου για ένα μήνυμά σου ,δεν έχεις στείλει κάτι – κατεβαίνω είκοσι σκαλιά και κόβω μια φέτα καρπούζι . Ντύνομαι βιαστικά και φροντίζω τον κήπο μου . Έστω και αν τον έχω παραμελήσει , η μανταρινιά έχει τα πιο υπέροχα όψιμα μανταρίνια.


10:25
And there's a girl with cold eyes but her stockings are running
And anyway
She's just the end of a melody that sings to me of you
So this is how it feels

To stagger from the undergrowth
And rediscover emptiness
Dancing on the beach


Φοράω το μαγιό μου, ακουστικά στα αυτιά , κοιτάζω το σπίτι μου .. Σε δυο λεπτά είμαι στη θάλασσα, περπατάω προς το μέρος που προτιμάω ,εφημερίδα για να διατηρώ την επαφή μου με τον κόσμο, αντηλιακό , ξαπλώστρα ,διάβασμα που διακόπτεται από βουτιές . Δυο κουβέντες με μια καθηγήτρια μου παλιά , τα νέα της, . Μιλάμε στο τηλέφωνο, η διάθεσή μου γίνεται καλύτερη νιώθω το χαμόγελό σου μέσα από τις γραμμές , λες πως με αγαπάς .


About 2:05
The band's on fire, it's a pyre and the bodies are burning
I'm still alive
But as the papers have assured me, I won't be for long
So this is how it feels

So this is how it feels
To walk upon the waves alone
With nothing to conceal
So this is how it feels
To crawl out from the accident
And die beneath your wheels


Nearly 4 am
I'm just a ripple in the tide and the tide is receding
I really can't pretend
That the end feels like anything more than a joke
So this is how it feels


Νυχτώνει και πηγαίνω σπίτι, τρώω κάτι βιαστικά , μπάνιο και έξοδος με παιδική φίλη – με γνώριζε όταν φορούσα ακόμα σιδεράκια – beach bar με κάθε ηλικία ,βλέπω τα δεκαπεντάχρονα και γελάω. Κάθομαι πάλι σε ξαπλώστρα , χάνομαι στα απέναντι φώτα. . Αναρωτιέμαι αν θα μπορούσα να μείνω εδώ για πάντα – δουλειά μάλλον θα είχα, αλλά δεν θα είχα εσένα, δεν θα είχα τους φίλους μου. Ίσως σε πείσω κάποτε , σε φαντάζομαι να μαζεύεις ελιές – μια μια , με σεβασμό σε δέντρο και καρπό- και γελάω .


So this is how it feels
To throw your past onto the floor
And smash it beneath your heels
So this is how it feels
To catch your face in a broken glass
And know that that's what's real

6:45
And the sun has cut the sky and the clouds are still bleeding