Πέμπτη 31 Δεκεμβρίου 2009

Like being born.



I hardly see the love I have
It all goes by so fast



Από το 09 δεν έχω παράπονα τελικά . Σίγουρα πολύ συχνά μου έπεσε βαρύ . Είχε τα emotional roller coaster του , τις μαύρες μέρες , την γκρίνια ,τους χωρισμούς ,τα πισωγυρίσματα ,τις περιπέτειες της υγείας . Αλλά στο τέλος , το εργασιακό μου είναι σε καλύτερη κατάσταση από ποτέ , όλοι είμαστε εδώ ,έχω ένα χαζό blog να γράφω , φίλους και σε πολλές στιγμές πέρασα καλά. Δεν θα μπορούσα να ζητήσω πιο πολλά. Έκανα πράγματα που είχα καιρό να κάνω και άλλα που έπρεπε να κάνω εδώ και καιρό. Ελπίζω τελειώνοντας το 10 να έχω τόσα θετικά να πω. Χρόνια πολλά λοιπόν .


It's near what once was far

Τρίτη 29 Δεκεμβρίου 2009

The dog days are done




Run fast for your mother, run fast for your father
Run for your children, for your sisters and brothers
Leave all your loving, your loving behind
You cant carry it with you if you want to survive



Οι πρώτες απόπειρες να προχωρήσεις έχουν κάτι από εικοσάλεπτη κωμωδία καταστάσεων . Σε διάρκεια, σε ποιότητα , σε ποσότητα γέλιου . Νομίζω πως από κάποια τέτοια άτομα έχω βγάλει τις καλύτερες ιστορίες μου ,αυτές που λέω με αυτοπεποίθηση . Όσο κρατάς το έλεγχο του εαυτού σου, και μπορείς και γελάς μετά, είναι καλά. Και δεν μπορείς παρά να γελάσεις με τους άλλους και με τον εαυτό σου .


The dog days are over
The dog days are done
The horses are coming
So you better run



Το μόνο κακό είναι πως μετά από κάθε τέτοιο επεισόδιο – με το απαραίτητο διάλλειμα για διαφημίσεις – είναι ότι έρχεται η σύγκριση . Και αυτό που έφυγε μοιάζει κάθε φορά καλύτερο. I know, I am the all wise master of the obvious.


Run fast for your mother, run fast for your father
Run for your children, for your sisters and brothers
Leave all your loving, your loving behind
You cant carry it with you if you want to survive

Παρασκευή 25 Δεκεμβρίου 2009

Going home for Christmas in Suburbia …




There’s an angel in the bed
And you wonder what you said..



Αυτές οι μέρες για μένα ήταν θέμα μετακίνησης .Να πηγαίνω σπίτι , να βλέπω τους δικούς μου ,να βλέπω συγγενείς ,να βλέπω φίλους .Και φέτος δεν χρειάζεται να πάω κάπου ,είμαι ήδη σε ένα σπίτι που σιγά-σιγά γίνεται δικό μου . Μαγείρεψα εορταστικά (κατσικάκι στην γάστρα γεμιστό με χόνδρο και μανιτάρια – πατάτες – πουρές από καρότο ) δέχτηκα οικογένεια , δέχτηκα φίλους , διαολόστειλα έναν φίλο που εξαφανίζεται.. τα γνωστά.


..and then you realize it’s Christmas
And you realize it’s Christmas
In Suburbia..

Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2009

Και ακροβατώ.




Μάλλον τα τελευταία χρόνια άκουσα λιγότερη ελληνική μουσική . Ή μάλλον η μουσική που μου αρέσει δεν είναι από τα τελευταία 10 χρόνια. Οι Παπακωνσταντινομαλαμοιωανιδιδες δεν είναι το στυλ μου παραδόξως . Αλλά μια και μπήκα στην λογική να κάνω λίστες – ωραία λογική ,μια και έπιασα όλη την συλλογή μου και την ξεψάχνισα – νομίζω πως από τα nothings αυτά μου άρεσαν :

Αρλέτα – Με σημάδεψες

Ναι ,ξέρω μεγάλη έκπληξη ,ακούω Αρλέτα

Γλυκερία – Δεκαπενταύγουστος

«Στην εξοχή – εκεί έχω αφήσει την ψυχή» =So true

Παπίου - Ξημερώνει πάλι

Καλό και από Μαζωνάκη actually

Lolek - Have you noticed

Δεν είναι ελληνικό μεν αλλά μου αρέσει και είναι δική μου η λίστα!
Βιτάλη – Η μπλούζα

Μποφίλιου – Σ’ έχω βρει και σε χάνω

Πρωτοψάλτη – Ακίνδυνος

Δεν είμαι πολύ σίγουρος για την ημερομηνία που βγήκε το cd. Και κρίμα που η Πρωτοψάλτη μετά από αυτό σταμάτησε να τραγουδάει (δεν μετράνε για τραγούδια οι μαλακίες που έβγαλε μετά)

Μαρία Παπαδοπούλου – Μαύρες Θάλασσες .

Ούτε εδώ είμαι πολύ σίγουρος για την ημερομηνία . Απλά θυμάμαι στο Βαλκάνια tv Θεσσαλονίκης να βλέπω το video clip του τραγουδιού και να πέφτει το σαγόνι μου. Μετά έψαξα να βρω πληροφορίες για αυτή – μόνο το άσμα βρήκα και έναcd. (δεκτή κάθε βοήθεια για moar info –θέλω πολύ να την δω live!)

Τσανακλίδου – Κράτα την Άκρη σου

Κορυφαίο Τραγούδι Χωρισμού ,απλά .

Λεονάρδου – Εσύ θα είσαι το θύμα

Νομίζω πως βγήκε στα 00s - εγώ τότε το άκουσα . Κάτι να τραγουδάς post break up – post love.


http://rapidshare.com/files/324888168/zeroes.rar.html

Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2009

No, I don't remember



Χτες καθώς έβλεπα το πιο πρόσφατο επεισόδιο του Dollhouse (το τελευταίο δημιούργημα του Whedon ) άκουσα ξαφνικά την Anna Ternheim να τραγουδάει . Σαν κλασσικό fan boy ήμουν μες την τρελή χαρά – κυρίως γιατί πείστηκα πως δεν είμαι ο μόνος που την ξέρει και την αγαπάει . Κάπου εκεί αποφάσισα να κάνω και εγώ μια λίστα με ότι τραγούδι αγάπησα πιο πολύ στα zeroes (ξένα τραγούδια και ένα ανά καλλιτέχνη ) . Soooo…

Save me - Aimee man
Είδα πολλές φορές και την ταινία (magnolia )

Ane Brun – My lover will go
Γενικά από σκανδιναβική pop είχε η δεκαετία αρκετά

Anna Ternheim – I’ll follow you tonight
Θα μπορούσε να είναι οποιοδήποτε βασικά από τα τραγούδια της.

Arcade Fire – Laika
Βασικά εδώ είναι από τα λίγα που συμφωνώ με τις λίστες που κυκλοφορούν ,όλο το funeral είναι πολύ αγαπημένο .

Nick Cave – Jesus of the moon

Frida Hyvonen : Dirty Dancing

Firewater : 6:45
Για μένα μάλλον το αγαπημένο της δεκαετίας μάλλον

Franz Ferdinand : Walk away

Anny Lennox – Pavement Cracks
Όταν έμαθα πως βγαίνει το bare (είχε πολύ καιρό η Lennox να βγάλει cd τότε ) μόνο σαμπάνια δεν άνοιξα

Libertinnes – Can’t stand me now

Wendy Mcneil – Such a Common Bird
Σίγουρα από το τραγούδι που έχω παίξει πιο πολύ φέτος

Marianne Faithful – Like Being Born

Morrissey – The never Played Symphonies
Είχε πολλά καλά αυτή την δεκαετία ο moz (πότε δεν είχε θα μου πεις – όχι ότι είμαι biased )

Martin Newell - You made it Rain
Πρέπει να είμαι ο μόνος που έβαλε τον καημένο τον Martin σε κάποια λίστα

Pj Harvey – One line

Pram Pawn Broker

Rem – I’ve been high

Radiohead – Living in a glasshouse
Το videotapes είναι πιο νέο και δεν το έχω ακούσει τόσο .

Tiger lou – Sam as in Samantha
Διατέλεσε και ringtone μου για κάμποσα φεγγάρια

The zutons – How does it feel


http://rapidshare.com/files/323963368/00.rar.html

Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009

Don't let go.




Don’t let go


Το τραγούδι το άκουσα στον London Preppy και το ερωτεύτηκα. Σε άλλη φάση θα μπορούσε να είναι ο σκελετός για ένα ακόμα mail ή post που να μιλάει για το πόσο αγαπάω ,για πόσο θέλω να ζεστάνω με ό,τι νιώθω τους γύρω μου, για το πώς είμαι σαν τον πρωταγωνιστή του American beauty σε σημεία (θα `θελα) . Για το πώς γυρνάω σπίτι τραγουδώντας (το).


Never give up


Σήμερα το βάζω απλά για να το ακούσω και να νιώσω τυχερός που κρατιέμαι καλά στα πόδια μου . Και να ελπίσω πως όλοι γύρω μου κρατιούνται από κάτι , οτιδήποτε. Το μόνο που μπορώ να προσφέρω συνήθως είναι semi- καταθλιπτικά τραγούδια με lyrics στα πλάγια . Και να είμαι εδώ.


It’s such a wonderful life

Σάββατο 19 Δεκεμβρίου 2009

All is full of love (part2)



You'll be given love
You'll be taken care of
You'll be given love
You have to trust it



I’m walking on sunshine – or not. Δεν μπορώ να καταλάβω τις μέρες μου ,ανεβοκατεβαίνω σαν μπαλόνι που αδειάζει και μετά γεμίζει από μόνο του, φεύγω από το παράθυρο και μετά πάλι προσγειώνομαι για να ξαναφύγω. Θα ήμουν άδικος αν είχα παράπονα πάντως . Απλά είμαι σαν τον τύπο στο ασανσέρ – πατάω τα κουμπιά ,από το ρετιρέ στο υπόγειο (και ίσως χωρίς να συμμετέχω σε κάτι ) .


Maybe not from the sources
You have poured yours
Maybe not from the directions
You are staring at

Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου 2009

Bye Bye

Birdie

Κυριακή 13 Δεκεμβρίου 2009

I'll drink water till i die



oh lord, hear me please
you have to make me sober
aspirin, come on please
i don't want to suffer



Είναι εντυπωσιακό πόσο κακόκεφος είναι ο κόσμος παντού . Μπαίνεις στο μετρό και όλοι είναι κουρασμένοι , με κατεβασμένα μούτρα ,σαν να έχουν μόλις ακούσει τον Αυτιά να κάνει ανάλυση της ελληνικής οικονομίας. Γρίπη , άγχος , πτώση παντού.


yesterday was the time of lavishness
everything 'round me was only loveliness
i was the king but the night
was reigning over me
so much excitement but
now this pleasure's gone
without me



Ενώ εγώ …ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΗ ΠΤΩΣΗ. Χτες στα τρία ποτά ήμουν ο τύπος που λυπούνται στα πάρτι . Το άσμα είναι ο νέος εθνικός μου ύμνος.


i'll drink water till i die
i'll drink water till i die
i'll drink water till i die

Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου 2009

Run Run Run




Beardless Harry, what a waste
Couldn't even get a small-town taste
Rode the trolleys down to forty-seven
Figured he was good to get himself to heaven



Urban legend που άκουσα τελευταία από έναν φίλο :

Γιαγιά κλασσικού τύπου – χωριό ,πίτες ,λουκάνικα - βλέπει στην τηλεόραση τερματισμό μαραθώνιου . Αναστενάζει , χτυπάει το χέρι στο πόδι ,αναφωνεί «Ποιος ξέρει ποια συμφορά τους κυνηγάει..» . Από τότε που άκουσα την ιστορία την σκέφτομαι κάθε φορά που πάω να τρέξω.


'Cause he had to run, run, run, run, run
Take a drag or two
Run, run, run, run, run
Gypsy Death and you
Tell you whatcha do