Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2015

Μη μου ζορίζεσαι





μπρος να κοιτάζεις να μην απελπίζεσαι


Σε μια σπάνια στιγμή καθαρής σκέψης στρέφω τον καθρέφτη στον τριανταπέντε ετών εαυτό μου . Πλέον αποτελούμαι από συνδετικό ιστό , είμαι γεμάτος από ουλές , περισσότερες από δεκαπεντάχρονο αστείρωτο γάτο του δρόμου . Βλέπω τα λάθη μου ζωγραφισμένα στο πρόσωπό μου , τις καταθλίψεις μου , τις πτώσεις μου , εκείνη την χρονιά που ήμουν είκοσι και έτρωγα ελάχιστα γιατί ένας πρώην με είχε πει χοντρό και το είχα πάρει κατάκαρδα. Έχω τις κουτουλιές στο κεφάλι ,τις κατραπακιές, τα έχω ξεχάσει τα πιο πολλά αλλά και πάλι είναι πάνω μου. Νιώθω μεγάλη συμπάθεια για αυτό που βλέπω απέναντί μου , θέλω να φτιάξω ένα ζεστό αφέψημα και να κεράσω τον αντικατοπτρισμό μου , τσάι και συμπάθεια, και να του πω ένα well done.


Γράφω ξανά γιατί έγιναν δύο μαλακίες. Το πρώτο μου ένστικτό είναι πάντα να γράψω όταν κάτι τέτοιο γίνεται . Τις αντιμετώπισα με τρόπο εξαιρετικό , θα μπορούσε να είναι παράδειγμα σε βιβλία με τίτλους «τι κάνετε μετά την μαλακία ;» ή «η ανθρώπινη ηλιθιότητα στο φυσικό της περιβάλλον». Μπορεί να είμαι μια ουλή πλέον , αλλά είμαι και μια ουλή που έμαθε κάτι ,τις πήρε μόνο 35 χρόνια. Post του log αυτού δεν αναγνωρίζουν καν ότι τα έχει γράψει ο ίδιος άνθρωπος, χωρίς βέβαια να υπάρχει και κάποιο φοβερό νόημα σε όλα αυτά.


Το νόημα είναι πως είτε κάνεις τα πάντα σωστά είτε όχι , στο τέλος έχεις μια γεύση από στάχτες στο στόμα και δύσκολες επιλογές. Τουλάχιστον δεν είναι το τέλος του κόσμου . Το τέλος του κόσμου είναι στις 16 Μαρτίου 2880 σύμφωνα με το δεύτερο αποτέλεσμα στο Google.


να μ' αγκαλιάζεις και να προχωράς.

Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2014

Lift me







From the ground

Αύριο έρχεται η Ane Brun Αθήνα . Δεν το περίμενα , το χάρηκα πολύ , αγόρασα το εισιτήριο με ενθουσιασμό χορτοφάγου που ανακαλύπτει το bacon μετά από τόνους tofu . Με ίδιο ενθουσιασμό είδα και την Chinawoman . Για τον Μοζ δεν μπήκα καν στον κόπο, δεν με αφορούσε πια . Αυτό και μόνο είναι απόδειξη πως όλο και κάτι αλλάζει , έστω και λίγο . Αρκετό για να είμαι χαρούμενος. Η ζωή μου ατή τη στιγμή έχει όλα τα απαραίτητα για να είμαι καλά – υγεία, σπίτι , δουλειά , σκύλος , αγκαλιά . Η όποια στιγμιαία πτώση είναι αναμνηστική ,ντρέπομαι κιόλας να γκρινιάξω , μας ακούει και κόσμος.


And don't ever put me down

Τετάρτη 30 Απριλίου 2014

And like can lead to like like






As sure as the stars above I’d really like
To kiss you/fuck you



Νιώθω την ευχάριστη κούραση που σου δίνει μια γεμάτη μέρα . Καθυστερώ να πάω σπίτι για να γράψω δύο γραμμές για τον φίλο μου Βασικά το σκεφτόμουν από την στιγμή που άκουσα το τραγούδι , πως μου αρέσει ο φίλος μου . Όχι μόνο έχω αισθήματα για αυτόν , όχι μόνο τον θεωρώ όμορφο έξυπνο κτλ . Αλλά μου αρέσει , μου αρέσει να είμαι μαζί του , και γελάω και περνάω καλά . Αυτό.


I’ll try real hard not to lose her
And I’ll try to be less of a loser

Δευτέρα 7 Απριλίου 2014

A common bird





Έχω καιρό να γράψω γιατί δεν έχω να πω κάτι εδώ , έχω περάσει στην απεξάρτηση από την τσάμπα ψυχοθεραπεία του blogger. Η ζωή μου αυτές τις μέρες είναι καθημερινές με πολύ κούραση και τρέξιμο και άγχος που και που . Τα σαββατοκύριακα είναι όμορφα, σαν καλοσχεδιασμένο φινάλε εικοσάλεπτης κωμικής σειράς που κράτησε πολλές σεζόν . Στο ανάμεσα παιχνίδια , εκδρομές , αρρώστιες, χρόνος που περνά , φίλοι , αστεία, μπάλες του μπάσκετ στο γήπεδο απέναντι από την δουλειά , επίμονα γαβγίσματα . Κάπου τέτοιες μέρες ξεκίνησα να γράφω και κανονικά θα έπρεπε και κάπου εδώ να το κλείσω οριστικά , να έχει κάνει ένα ωραίο κύκλο . Δεν μου κάνει καρδιά όμως , όλο και κάποια δικαιολογία βρίσκω και το κρατάω ανοιχτό.

Τρίτη 31 Δεκεμβρίου 2013

Everywhere I'm looking now






Τα καθημερινά μικρά γύρω μου . Η όμορφη φουρνάρισσα που χώρισε με τον αχαΐρευτο φούρναρη και ήρθε σήμερα ξανά στο μαγαζί να βοηθήσει γιατί θα είχαν πολύ δουλειά . Δεν ήταν καλά μου το είπε, ήταν τόσο όμορφή ,ήθελα να την πάρω αγκαλιά και να της πω πως όλα θα πάνε καλά , πως υπάρχει αγάπη εκεί έξω , και το ξέρω ,γιατί την έχω συναντήσει ,και να της πω όλα για τον νέο φίλο μου και πόσο τυχερός είμαι που δεν είναι νέος και είναι ένα χρόνο τώρα φίλος μου . Δεν το έκανα , φυσικά . Ένιωθε και αυτή άβολα , ήξερε πως ο πρώην άντρας της μου είχε ρίξει γερό φέσι ,και τα λεφτά του τα είχε φάει στα χαρτιά . Μου λείπει που δεν με κερνάει τα άθλια γλυκά του μαγαζιού της , στην γιορτή μου είχε βάλει και κεράκι σε ένα .

Δεν πήγε άσχημα το 13 . Δεν έχω παράπονο , δεν έχω καν δικαίωμα να έχω παράπονο . Δεν έχω και δικαίωμα για οίκτο για αυτούς που δεν ήταν τόσο καλή η προηγούμενη χρονιά , αλλά ας πάει καλύτερα η επόμενη .



Pray it won't fade away

Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου 2013

'Cause you don't know me






And anyone can tell
You think you know me well


Βγήκα τις προάλλες με δύο φίλες εξ’ αγχιστείας , όχι δίκες μου . Θυμήθηκα πως δεν μου αρέσει να βγαίνω από το σπίτι ,ειδικά όταν έχει κρύο , και πως το old fashioned που έχω υιοθετήσει σαν ποτό για να δείχνω στον κόσμο πως είμαι τραγικό fan boy του “Mad Men” ,βαράει στο κεφάλι . Μιλήσαμε για διάφορα , χαζομάρες κυρίως , και μέσα στην συζήτηση τους ξέφυγε το πόσες ώρες ο φίλος μου ξοδεύει ανησυχώντας για μένα . Ήταν πραγματική αποκάλυψη να μαθαίνεις πως δεν είσαι ο μόνος ανασφαλής σε αυτό το σύμπαν . Πρόσφατα έμαθα πως δεν είμαι το κέντρο του κόσμου , ο μήνας έχει αλλεπάλληλες ανατροπές .


But you don't know me

Τρίτη 12 Νοεμβρίου 2013

On a Sunday morning sidewalk






Then I walked across the street
And caught the Sunday smell of someone fryin' chicken
And oh it took me back to somethin'
That I'd lost somewhere, somehow along the way


Τα κυριακάτικα μεσημέρια είναι μια άσκηση αγάπης . Ο φίλος μου τρώει φαγητά που νομίζω δεν του αρέσουν ,φτιαγμένα από τα χέρια της μάνας μου ,της μιλάει ,απολαμβάνει την προσοχή της , σκέφτεται πως η δική του μάνα δεν θα ήταν έτσι με εμένα . Κατεβάζει τις άνοστες μπάμιες λοιπόν με χαμόγελο , και εισπνέει το γλυκό από το αρχοντικό ή τον Κωνσταντινίδη που έρχεται μετά .


Η μάνα μου μαγειρεύει φαγιά που νομίζει πως θα αρέσουν στον φίλο μου , του πιάνει κουβέντα , κρύβει όσο πιο καλά μπορεί πόσο την ενοχλεί που είναι φίλος και όχι φίλη , προσπαθεί , πραγματικά προσπαθεί (μέχρι ιδρώτα ένα πράγμα) , τον συμπαθεί κιόλας , εκτιμά που της φέρνει βιβλία και της γεμίζει την μοναξιά της. Θα πάρει παραγγελιές από την Παρασκευή , θα πάρει φρέσκο γλυκό την Κυριακή , και άμα κάτι τύχει και δεν έρθει αγχώνεται , μην τσακωθήκαμε ,μην μαλώσαμε και το παιδί της στεναχωρηθεί .


Και εγώ προσπαθώ να συνηθίσω πράγματα που είχα πει πως δεν θα γίνουν.


'Cause there's something in a Sunday
That'll make a body feel alone

Πέμπτη 8 Αυγούστου 2013

L' enfance







Χτες ξαναματαείδα την «Διπλή ζωή της Βερόνικα» . Την είχα δει πολλές φορές σε τηλεόραση , σε video ,σε dvd , και τώρα σε θερινό , με το πανί προβολής να το φουσκώνει ο αέρας . Να βλέπεις την αγαπημένη σου ταινία ,δύο μέρες πριν πας διακοπές , είναι μια ευτυχία .

Τετάρτη 3 Ιουλίου 2013

I'll outthink my flesh






Η πρώτη μου αντίδρασή σε οτιδήποτε ,και κυρίως οτιδήποτε στραβό , είναι να γράψω για αυτό. Το τελευταίο καιρό δεν είχα πολλά στραβά , ή μάλλον είχα και έκλεινα τα μάτια μου ,life is messy . Χτες καθόμουν στην άκρη του κρεβατιού , πάνω στο ξύλο βασικά , για να αποφύγω τα χέρια που με αγκάλιαζαν . Σήμερα έχω όλη τη ζωντάνια και χαρά του cast από Walking Dead και μια πλάτη που πονάει . Θέλω να γράψω , να τα πω όλα , να δικαιωθώ από τους αναγνώστες (που δεν υπάρχουν ,αλλά εγώ θα νιώθω στη σιωπή την συγκατάθεση τους ) ,να τα βγάλω από μέσα μου ,όλα , πίκρα θυμό και λίγο χολή στο τέλος ,έτσι για γαρνιτούρα. Αυτό έκανα τα τελευταία χρόνια , έτσι έμαθα , τόσα χρόνια περίπου blogger.


Φυσικά και δεν θα το κάνω . Είχα δίκιο , περισσότερο από ότι συνήθως , είχε άδικο , περισσότερο από ότι συνήθως , όσο και να το αναλύσω ,δεν θα βγει κάτι , μόνο τον θυμό μου θα φουντώσω .



the key to all
is in none of it
but in the absence

Τρίτη 21 Μαΐου 2013

I've come to talk with you again




People talking without speaking


Προσπάθησα να περιγράψω την περιπέτεια μου με το blogging σε ένα φίλο. Από το βλέμμα απορίας φάνηκε πως δεν τα κατάφερα. Μάλλον και εγώ δεν ξέρω τι έκανα , τι έγραφα . Όποτε διαβάζω κάτι παλιό ντρέπομαι λίγο . Θέλω να πιάσω τον τότε εαυτό μου, να τον ταρακουνήσω , να του δώσω ένα δυο σκαμπίλια μπας και πάρει μπρος . Δεν τα διαγράφω τα παλιά (αν και μερικά πολύ θα ήθελα ) ,μόνο και μόνο για να μην ξεχάσω και κάνω τα ίδια.


People hearing without listening