In a coutnry town nothing much has changed But some trees are down And the view was different in a way Before the hurricane
Ήρθε λοιπόν πριν λίγες μέρες ένας πελάτης που περίμενα αρκετό καιρό . Είχα μιλήσει με την οικογένεια του ,καλοί άνθρωποι ,με είχαν ειδοποιήσει πως είναι λίγο περίεργος. Τέλος πάντων ,ήρθε έκανε πολλές ερωτήσεις ,έδωσα πολλές απαντήσεις , με ενοχλούσε που με έβαζε σε μια διαδικασία εξέτασης ,αλλά το προσπερνούσα. Το βλέμμα του γύριζε συνέχεια στο χώρο ,ζήτησε να τον δει όλο. Μετά από μια σχετικά εξαντλητική ώρα ,αφού αντιμετώπισα τα ίδια θέματα τρεις και τέσσερις φορές (ίσως είχε δει κάμποσο csi και ήθελε να δει αν θα έδινα κάθε φορά ίδιες απαντήσεις , εξάλλου κρατούσε και σημειώσεις ) ήρθε το πιο σημαντικό φαίνεται ερώτημα : Γιατί δεν έχετε κάπου κάποια θρησκευτική εικόνα ;
Μου ανέπτυξε τις θεωρίες του για την εισβολή της Τουρκίας τον Νοέμβρη , και μου ζήτησε να βάλω εικονοστάσι στο χώρο εργασίας μου αν είναι να συνεργαστούμε. Αρνήθηκα ,και μάλλον εκεί ως εχθρός της ορθοδοξίας έχασα τον πελάτη . Μάλλον είναι για το καλό αυτό .
But things will be just the same After the hurricane
Μετά τις αυτοκτονίες νέων στην Αμερική o Dan savage (που εκτιμώ ,σέβομαι και διαβάζω) ξεκίνησε τα “it gets better” video στα utube. Κόσμος γνωστός και άγνωστος προσπαθεί να πείσει τα παιδία να αντέξουν στο σχολείο απέναντι στον κάθε βλάκα που θα προσπαθήσει να τους κάνει την ζωή δύσκολη . “It gets better” (or so they say).
There's peace through our school It's so quiet in the hall
Μακάρι αυτά τα video να τα δούνε και παιδιά στην Ελλάδα. Οι έφηβοι μπορούν να είναι σκληροί ,σχεδόν ανθρωποφάγοι ,και όποιον δουν λίγο πιο ευάλωτο θα τον κάνουν στόχο . Προσωπικά ήμουν και εγώ ένας τέτοιος στόχος τότε. Καλός μαθητής ,καθόλου αθλητικός , εξυπνάκιας , geek . Τα είχα όλα και συνέφερα ,το gay μπορεί να μην το ήξερα ακόμα αλλά δεν ήταν αναγκαίο ,το ήξεραν αυτοί πριν από μένα. Και το ξύλο μου έφαγα ,και τα τηλέφωνα σπίτι είχα με βρισιές , και τις απειλές , και την μοναξιά . Το σχολείο φυσικά δεν έκανε ,και είμαι σίγουρος πως δεν κάνει, κάτι εδώ στην Ελλάδα για αυτή τη μορφή βίας (δεν θα μιλήσω καν για κάποιους καθηγητές, και έχουμε κάμποσους, που είναι από μόνοι τους νταήδες )
It's a strange sign for one Of what's to come Tough and cold and pale Oh, they may just impale you on railings
Με τον καιρό πείσμωσα ,απομακρύνθηκα , πέθανε ο πατέρας μου και με φοβόντουσαν και λιγάκι ,με άφησαν στην ησυχία μου, είχα και ένα δυο ακόμα σαν και μένα να με στηρίζουν, έφυγα ,στο πανεπιστήμιο ήμουν οκ . Τώρα αν τα πράγματα γίνονται καλύτερα … Πιο πολύ νομίζω πως γινόμαστε εμείς καλύτεροι στο να αντιμετωπίζουμε ένα περιβάλλον που δεν είναι και πολύ ανεκτικό στο οτιδήποτε διαφορετικό . Κάτι είναι και αυτό.
I'm just passing through here On my way to somewhere civilised And maybe I'll even arrive
When you slip away after a long day of living your reservoirs are empty now you´re ready to refill them
Στο μετρό δεν μπορώ να κάτσω σε ένα σημείο . Κάνω βόλτες πάνω κάτω , προσπαθώντας να βάλω τις σκέψεις μου σε σειρά. Τα σαββατοκύριακα με τη μεγάλη αναμονή ανάμεσα στους συρμούς οργώνω κανονικά τις αποβάθρες.
The safe and the known around you transforming The phantom pains are hunting you again you are on your own then
Σε μια τέτοια αποβάθρα χτες καθώς περπατούσα είδα με την άκρη του ματιού μια γνωστή φιγούρα να με κοιτάζει και μετά να γυρνάει στο κινητό. Τα βλέμματα όμως διασταυρώθηκαν και ήξερα πως έπρεπε να πάω να μιλήσω ,να πω τα τυπικά (κάτι που δεν ήταν και ιδιαίτερα ευχάριστο). Ήταν ένα από τα παιδιά που είχα γνωρίσει μετά τον χωρισμό μου τον περασμένο χρόνο . Δεν ήμουν και εγώ τότε στα καλύτερά μου (understatement of the year), δεν ήταν και αυτός για πολλά .
For now put a hand on my head whisper in my ear you just have to be near
Είπαμε τυπικές κουβέντες , με ρώτησε τι κάνω εδώ εγώ ( το βρήκα αστείο ,λες και ο μετρό είναι εξωτικό μέρος ) , είπαμε λίγο για την δουλεία , έφυγα αμέσως μετά τα τυπικά ,χωρίς ψέματα για μελλοντικούς καφέδες . Περπατώντας προς την άλλη μεριά του σταθμού σκέφτηκα τις διαφορές με το πέρσι ,τον προηγούμενο χρόνο . Μετά σκέφτηκα πως έχω αργήσει λίγο για το επιτραπέζιο και έστειλα μήνυμα. Και μετά σκέφτηκα να γράψω αυτό που έγινε σε post ,για να ξεφύγω λίγο από τα μελιστάλακτα τελευταία . Και το βράδυ με πήρε ο ύπνος στην αγκαλιά του παιδιού χωρίς να το καταλάβω .
Morning light forgives the night so please stay until I see another day
And the songs that saved your life Yes, you're older now And you're a clever swine But they were the only ones who ever stood by you
Βγαίνοντας από μια συνάντηση για επιτραπέζια στην τεχνόπολη έπεσα πάνω σε πρόβες της Τσανακλίδου ,για την συναυλία της που θα άρχιζε σε λίγο . Ακούμπησα την πλάτη μου στο τοίχο και κάθισα να την ακούσω ,για πρώτη φορά live εδώ και κάποια χρόνια. Ασυναίσθητα η φωνή μου την ακολούθησε σε γνώριμα κομμάτια , μελαγχόλησα , είπα για δες αυτός ο δίσκος που είχα πάρει τότε με τόση χαρά πως έγινε σχεδόν 10 χρόνων .
A sad fact widely known The most impassionate song To a lonely soul Is so easily outgrown But don't forget the songs That made you smile And the songs that made you cry
Είδα και έναν παλιό φίλο ,τον χαιρέτησα από απόσταση ,δεν είχα και πολλά να του πω .Και μετά πριν αρχίσει η συναυλία σηκώθηκα και έφυγα, και ας μπορούσα να την δω δωρεάν . Έπαιξα λίγο με τους φίλους και μετά βγήκα με το μωρό μου .
And the songs that saved your life Yes, you're older now And you're a clever swine But they were the only ones who ever stood by you
Δεν είμαι πια μάλλον αυτός που πήγαινε και ούρλιαζε τα τραγούδια της Τάνιας . Δεν μένω πια στον πέμπτο όροφο , δεν μουρμουράω το κόκκινο βαθύ ,δεν καταριέμαι έρωτες που νόμιζα πως είχα με το κράτα την άκρη σου . Αλλά μου μένει μια αγάπη για αυτά τα τραγούδια. Και μια αγάπη στο πλευρό μου .
The passing of time And all of its crimes Is making me sad again The passing of time And all of its sickening crimes Is making me sad again But don't forget the songs That made you cry
I’ll never take you for granted I’m gonna make you feel special he said Two strong arms that will hold you A soft touch to waken you each day
Είναι φορές που αμφιβάλω ,που γκρινιάζω ,που κουράζομαι ,που γκρινιάζω (το κάνω πολύ) , που σε νιώθω λίγο πιο μακριά .που γυρίζω σπίτι μόνος. Και φορές που νιώθω λίγο παραμελημένος, που θέλω να μου πεις πως όλα θα πάνε για πάντα καλά., που θέλω να με γαργαλίσεις όταν με πιάνει ο αρνητισμός μου .
Here we lay to rest all of what is left Here we spread the soil of this our mortal coil
Και πιο συχνά υπάρχουν οι φορές που είσαι εκεί ,που λέμε χαζομάρες ,που παίζουμε σαν παιδιά ,που πειράζουμε ο ένας τους φίλους του άλλου ,που κάνουμε σχέδια για εκδρομές ,που κάνουμε τις εκδρομές που σχεδιάσαμε ,που με προσγειώνεις όταν πάω να ξεφύγω, που με απογειώνεις όταν θέλω να ξεφύγω. Και όταν σε βλέπω χαμογελάω ,ακόμα και όταν δεν θέλω .
These are the pros These are the cons Something for us to build upon
Έξω χιονίζει φύλλα . Είμαι ξανά με πουκάμισο και γραβάτα και απολαμβάνω το νέο μου pc περιμένοντας για πελάτες. Το γατί πιο μέσα παίζει , ακόμα να βρει σπίτι . Κάνω σχέδια – πόσες φορές θα δω την Αρλέτα (αρκετές ) , που θα πάω με το παιδί , πως θα βγούμε λίγο από Αθήνα, τι θα δω από την νέα τηλεοπτική περίοδο της Αμερικής . Μια ψυχολόγος πελάτισσα λίγο πιο πριν μου κατηγορούσε το δίκτυο γιατί σκοτώνει την Επαφή και την Ψυχή (καταφέρνει αυτή η γυναίκα να μιλάει με κεφαλαία ). Το βρίσκω αστείο , παλεύω να μην γελάσω.
Φθινόπωρο χωρίς μπλε τετράδια ,χωρίς εξεταστική ,χωρίς επιπλέον άγχος , χωρίς βάρος , χωρίς γκρίνια. Και θα δω και απόψε το παιδί.
Can you hear it? Throught the twilight When it answers ...
Στεναχωριέμαι που δεν γράφω πια τόσο συχνά . Ξεκινάω κείμενα και τα σβήνω ή τα αφήνω στην μέση ,σαν να μου φταίνε . Αλλά ας γκρινιάξω λίγο : θέλω για λίγο μια Κυριακή να μην με ενοχλήσει το τηλέφωνο και να μείνω αγκαλιά με το παιδί μέχρι το μεσημέρι . Θέλω να μην αγχώνομαι τόσο με την δουλειά μου ,να μπορέσω ν μην μου ορίζει τόσο την διάθεση . Θέλω χρόνο με τους φίλους μου ,και λίγο χρόνο με τον εαυτό μου . Και να χάσω τρία καλοκαιρινά κιλά . Και με πιάνει ακόμα μια παράλογη νοσταλγία για οτιδήποτε. Μέχρι και το σχολείο νοστάλγησα σήμερα που ανοίγουν .
Βυθίζομαι λοιπόν στην καθημερινότητά μου ,και έφτασε ο Σεπτέμβριος και κοντεύουν τα μέσα του – ενώ παλεύω να βρω χρόνο, αυτός απλά περνάει. Τουλάχιστον πρέπει να περνάει μάλλον καλά – αλλιώς θα καταλάβαινα κάθε του λεπτό .
Θέλει κανείς ένα πολύ όμορφο ,εμβολιασμένο ,υγειές θηλυκό γατάκι τριών μηνών ; Ψάχνω να του βρω σπίτι εδώ και ένα μήνα και δεν το έχω πετύχει (και με την γάτα μου δεν τα πάει καλά)
How many times have I been around ? Recycled papers paving the ground Well, she lives for the written word And people come second, or possibly third
Όταν δολοφόνησαν τον Γκόλια ,είχα συμφωνήσει πάνω-κάτω με τις απόψεις της Βαγιάνη : κρίμα ο άνθρωπος αλλά και κρίμα που θα γίνει ένας τέτοιος άνθρωπος ήρωας. Ομολογώ πως είχα βαρεθεί να με βομβαρδίζουν με links από το τρωκτικό , να ακούω στο δρόμο συζητήσεις βασισμένες στις «έγκυρες» απόψεις που διατυπώνονται εκεί , να εκνευρίζομαι και εγώ ο ίδιος με την ομοφοβία , την ξενοφοβία και τον χριαστονεθνικισμό του .Έκλεισε το blog εκείνο και ομολογώ πως χάρηκα.
And oh, the news is bad again See me as I am again
Φυσικά την θέση του πήραν άλλα τόσα, με την ίδια αναγνωσιμότητα . Και ξαφνικά βλέπω την επαγγελματική μου ζωή (σαν ελεύθερος επαγγελματίας ) ,να κρέμεται από τον αν κάποιος αποφασίσει για οποιανδήποτε λόγο να γράψει εκεί εναντίον μου . Λογαριασμό δεν δίνουν για ότι και να γράψουν , ευκολία στο να δίνουν το βήμα σε άτομα αμφίβολης φερεγγυότητας έχουν… και άντε να πείσεις μετά πως αυτές οι κατηγορίες δεν ισχύουν . Εξάλλου ανακαλούν τις αναρτήσεις τους μόνο αν αποδειχτούν ψευδείς (ενώ για να γραφεί οτιδήποτε δε χρειάζονται αποδείξεις).
So how many times will I shed a tear ? And another stage of verse to cheer When you shine in the public eye, my dear Please remember these nights When I sit and support with a dutiful smile Because there's nothing I can say
Μια πελάτισσα χτες προσφέρθηκε να γράψει για να με ευχαριστήσει για τις καλές μου υπηρεσίες και την βοήθειά μου . Έντρομος απάντησα «Όχι! Ευχαριστώ χίλιες φορές αλλά όχι!».
So I sit, and I smile, and I say "well done" To the Girl Least Likely To
Φιλοξενώ ένα σκυλί αυτές τις μέρες. Χτες ενώ το πήγαινα βόλτα κατάφερε να βγάλει το λουρί του . Έτρεξα τρεις φορές το γύρο του τετραγώνου για να το πιάσω. Κρατούσα στο ένα χέρι το φτυάρι με το φαράσι ,στο άλλο το λουρί και ήμουν εξαιρετικά γελοίος με την βερμούδα να κοντεύει να πέσει υπό το βάρος των κινητών (έχω αδυνατίσει κιόλας) . Τα παιδάκια που έβλεπαν την παράσταση Kαραγκιόζη στην γωνία είμαι σίγουρος πως γέλαγαν πιο πολύ με μένα παρά με οτιδήποτε άλλο.
Did you see me coming I thought I'd have to make All of the running
Μην με αφήσεις ποτέ
-
Με το που τελείωσε η προβολή της ταινίας Never Let Me Go, ένοιωσα απίστευτα
μόνος...
Σαν ταινία, μπορώ να πω ήταν άριστη για τα γούστα μου! Σκηνοθεσία, σεν...
Nice Celebrity Tape photos
-
Nice Celebrity Tape photosCheck out these celebrity tape images: Pups tape
TV special at Walt Disney World Image by insidethemagic (DEC. 2, 2011):
Three of...
Tο σύμβολο της πιστ(ώσ)εως
-
Πιστεύω εις ένα Ευρώ,
Πατέρα, λαοκράτορα, ποιητήν δουνουτού και γης, δανειστών τε πάντων και
φραγγάτων.
Και εις ένα Κύριον πρόεδρο της Ε.Κ.Τ., τον Υιόν ...
Friday 09/12/16
-
Oh look, I remembered this blog.
Anyway, here are the usual end-of-year song and album lists.
*Spotify playlist of songs (not ranked, sequenced)*
*Songs*...
Coming out...
-
Το είχα πει θυμάμαι, μέχρι τα τριάντα μου θα έχω ξεμπερδέψει με αυτό...
Αλλά δεν φανταζόμουν ότι θα γινόταν κιόλας, και μάλιστα τρεις μέρες πριν τα
κλείσω,...
Ραγκουτσάρια...
-
Καλημέρα,
Είμαι σε αυτήν την πόλη 11 χρόνια σχεδόν. Τα πρώτα χρόνια αυτές τις μέρες
έλειπα, καθόμουν στα πάτρια εδάφη πολλές μέρες να το χορτάσω. Μέχρι πο...
Wrong man's last post 11/02/2013
-
*Aquarius *
Εμείς οι αναθεματισμένοι Υδροχόοι έχουμε ένα κουσούρι. Από τη μία είμαστε
σταθεροί μέχρι παράνοιας σε ότι γουστάρουμε αλλά, όταν σταματήσ...
Ο Κύρος Γρανάζης και η Ρόδα
-
*«Ρόδα είναι και γυρίζει»*, συνηθίζει να λέει ο θυμόσοφος λαός. Ωστόσο,
όπως υπάρχουν κάποια παιδιά που δεν γίνονται «άντρες» (*sic*), έτσι
φαίνεται πως ...
Ένα όνειρο
-
Βρισκόμουν πάνω από τη θάλασσα εκείνου του νησιού, εκεί όπου πνίγηκαν η
ανθρωπιά μας, ο πολιτισμός, η τέχνη, τα μυθιστορήματα, τα επιτεύγματά μας,
όλη η πο...
το χρώμα της αναμονής
-
*τι χρώμα έχει η αναμονή*
*στα πιο ψηλά μπαλκόνια *
*τι μουσική, τι ήχο έχει*
*όταν μακριά οι υπόλοιποι γλεντούν*
*μετά τον κατακλυσμό*
*τι νόημα έχει το π...
ΣΤΟΚΧΟΛΜΗ: Η τρομοκρατία δεν έχει θρησκεία!
-
Αυτο γραφει το συνθημα στο πλακατ της φωτο, οπου δυο αγνωστες γυναικες
αγκαλιαζονται στο κεντρο της Στοκχολμης.
Η φωτο ειναι απο τη χθεσινη συγκεντρωση...
Aubrey O'Day Bikini Body
-
Aubrey O'Day Bikini Body, Aubrey O Day In Bikini , American Actress ,
Singer and Song writer Aubrey O Day, Aubrey O Day Latest HQ Wallpapers.
Aubrey O'Day ...