Κυριακή 10 Οκτωβρίου 2010

For now put a hand on my head




When you slip away
after a long day
of living
your reservoirs
are empty now
you´re ready
to refill them



Στο μετρό δεν μπορώ να κάτσω σε ένα σημείο . Κάνω βόλτες πάνω κάτω , προσπαθώντας να βάλω τις σκέψεις μου σε σειρά. Τα σαββατοκύριακα με τη μεγάλη αναμονή ανάμεσα στους συρμούς οργώνω κανονικά τις αποβάθρες.


The safe and the known
around you
transforming
The phantom pains
are hunting you again
you are on your own then



Σε μια τέτοια αποβάθρα χτες καθώς περπατούσα είδα με την άκρη του ματιού μια γνωστή φιγούρα να με κοιτάζει και μετά να γυρνάει στο κινητό. Τα βλέμματα όμως διασταυρώθηκαν και ήξερα πως έπρεπε να πάω να μιλήσω ,να πω τα τυπικά (κάτι που δεν ήταν και ιδιαίτερα ευχάριστο). Ήταν ένα από τα παιδιά που είχα γνωρίσει μετά τον χωρισμό μου τον περασμένο χρόνο . Δεν ήμουν και εγώ τότε στα καλύτερά μου (understatement of the year), δεν ήταν και αυτός για πολλά .


For now
put a hand on my head
whisper in my ear
you just have to be near



Είπαμε τυπικές κουβέντες , με ρώτησε τι κάνω εδώ εγώ ( το βρήκα αστείο ,λες και ο μετρό είναι εξωτικό μέρος ) , είπαμε λίγο για την δουλεία , έφυγα αμέσως μετά τα τυπικά ,χωρίς ψέματα για μελλοντικούς καφέδες . Περπατώντας προς την άλλη μεριά του σταθμού σκέφτηκα τις διαφορές με το πέρσι ,τον προηγούμενο χρόνο . Μετά σκέφτηκα πως έχω αργήσει λίγο για το επιτραπέζιο και έστειλα μήνυμα. Και μετά σκέφτηκα να γράψω αυτό που έγινε σε post ,για να ξεφύγω λίγο από τα μελιστάλακτα τελευταία . Και το βράδυ με πήρε ο ύπνος στην αγκαλιά του παιδιού χωρίς να το καταλάβω .


Morning light forgives the night
so please stay until I see another day

Τρίτη 5 Οκτωβρίου 2010

But don't forget the songs that made you cry




And the songs that saved your life
Yes, you're older now
And you're a clever swine
But they were the only ones who ever stood by you



Βγαίνοντας από μια συνάντηση για επιτραπέζια στην τεχνόπολη έπεσα πάνω σε πρόβες της Τσανακλίδου ,για την συναυλία της που θα άρχιζε σε λίγο . Ακούμπησα την πλάτη μου στο τοίχο και κάθισα να την ακούσω ,για πρώτη φορά live εδώ και κάποια χρόνια. Ασυναίσθητα η φωνή μου την ακολούθησε σε γνώριμα κομμάτια , μελαγχόλησα , είπα για δες αυτός ο δίσκος που είχα πάρει τότε με τόση χαρά πως έγινε σχεδόν 10 χρόνων .


A sad fact widely known
The most impassionate song
To a lonely soul
Is so easily outgrown
But don't forget the songs
That made you smile
And the songs that made you cry



Είδα και έναν παλιό φίλο ,τον χαιρέτησα από απόσταση ,δεν είχα και πολλά να του πω .Και μετά πριν αρχίσει η συναυλία σηκώθηκα και έφυγα, και ας μπορούσα να την δω δωρεάν . Έπαιξα λίγο με τους φίλους και μετά βγήκα με το μωρό μου .


And the songs that saved your life
Yes, you're older now
And you're a clever swine
But they were the only ones who ever stood by you



Δεν είμαι πια μάλλον αυτός που πήγαινε και ούρλιαζε τα τραγούδια της Τάνιας . Δεν μένω πια στον πέμπτο όροφο , δεν μουρμουράω το κόκκινο βαθύ ,δεν καταριέμαι έρωτες που νόμιζα πως είχα με το κράτα την άκρη σου . Αλλά μου μένει μια αγάπη για αυτά τα τραγούδια. Και μια αγάπη στο πλευρό μου .


The passing of time
And all of its crimes
Is making me sad again
The passing of time
And all of its sickening crimes
Is making me sad again
But don't forget the songs
That made you cry

Τετάρτη 29 Σεπτεμβρίου 2010

I wanna give you a new home



I’ll never take you for granted
I’m gonna make you feel special he said
Two strong arms that will hold you
A soft touch to waken you each day



Είναι φορές που αμφιβάλω ,που γκρινιάζω ,που κουράζομαι ,που γκρινιάζω (το κάνω πολύ) , που σε νιώθω λίγο πιο μακριά .που γυρίζω σπίτι μόνος. Και φορές που νιώθω λίγο παραμελημένος, που θέλω να μου πεις πως όλα θα πάνε για πάντα καλά., που θέλω να με γαργαλίσεις όταν με πιάνει ο αρνητισμός μου .


Here we lay to rest
all of what is left
Here we spread the soil
of this our mortal coil



Και πιο συχνά υπάρχουν οι φορές που είσαι εκεί ,που λέμε χαζομάρες ,που παίζουμε σαν παιδιά ,που πειράζουμε ο ένας τους φίλους του άλλου ,που κάνουμε σχέδια για εκδρομές ,που κάνουμε τις εκδρομές που σχεδιάσαμε ,που με προσγειώνεις όταν πάω να ξεφύγω, που με απογειώνεις όταν θέλω να ξεφύγω. Και όταν σε βλέπω χαμογελάω ,ακόμα και όταν δεν θέλω .


These are the pros
These are the cons
Something for us to build upon

Πέμπτη 23 Σεπτεμβρίου 2010

Fall is my lover (part2)



I will taste the dirt


Έξω χιονίζει φύλλα . Είμαι ξανά με πουκάμισο και γραβάτα και απολαμβάνω το νέο μου pc περιμένοντας για πελάτες. Το γατί πιο μέσα παίζει , ακόμα να βρει σπίτι . Κάνω σχέδια – πόσες φορές θα δω την Αρλέτα (αρκετές ) , που θα πάω με το παιδί , πως θα βγούμε λίγο από Αθήνα, τι θα δω από την νέα τηλεοπτική περίοδο της Αμερικής . Μια ψυχολόγος πελάτισσα λίγο πιο πριν μου κατηγορούσε το δίκτυο γιατί σκοτώνει την Επαφή και την Ψυχή (καταφέρνει αυτή η γυναίκα να μιλάει με κεφαλαία ). Το βρίσκω αστείο , παλεύω να μην γελάσω.


Φθινόπωρο χωρίς μπλε τετράδια ,χωρίς εξεταστική ,χωρίς επιπλέον άγχος , χωρίς βάρος , χωρίς γκρίνια. Και θα δω και απόψε το παιδί.


The sky opens up and the heart feels more clear

Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010

Just an echo in the valley,




Can you hear it?
Throught the twilight
When it answers ...



Στεναχωριέμαι που δεν γράφω πια τόσο συχνά . Ξεκινάω κείμενα και τα σβήνω ή τα αφήνω στην μέση ,σαν να μου φταίνε . Αλλά ας γκρινιάξω λίγο : θέλω για λίγο μια Κυριακή να μην με ενοχλήσει το τηλέφωνο και να μείνω αγκαλιά με το παιδί μέχρι το μεσημέρι . Θέλω να μην αγχώνομαι τόσο με την δουλειά μου ,να μπορέσω ν μην μου ορίζει τόσο την διάθεση . Θέλω χρόνο με τους φίλους μου ,και λίγο χρόνο με τον εαυτό μου . Και να χάσω τρία καλοκαιρινά κιλά . Και με πιάνει ακόμα μια παράλογη νοσταλγία για οτιδήποτε. Μέχρι και το σχολείο νοστάλγησα σήμερα που ανοίγουν .


Βυθίζομαι λοιπόν στην καθημερινότητά μου ,και έφτασε ο Σεπτέμβριος και κοντεύουν τα μέσα του – ενώ παλεύω να βρω χρόνο, αυτός απλά περνάει. Τουλάχιστον πρέπει να περνάει μάλλον καλά – αλλιώς θα καταλάβαινα κάθε του λεπτό .


"I love you , I do"

Παρασκευή 3 Σεπτεμβρίου 2010

What's New Pussycat?




Θέλει κανείς ένα πολύ όμορφο ,εμβολιασμένο ,υγειές θηλυκό γατάκι τριών μηνών ; Ψάχνω να του βρω σπίτι εδώ και ένα μήνα και δεν το έχω πετύχει (και με την γάτα μου δεν τα πάει καλά)

Σάββατο 28 Αυγούστου 2010

Recycled papers paving the ground




How many times have I been around ?
Recycled papers paving the ground
Well, she lives for the written word
And people come second, or possibly third



Όταν δολοφόνησαν τον Γκόλια ,είχα συμφωνήσει πάνω-κάτω με τις απόψεις της Βαγιάνη : κρίμα ο άνθρωπος αλλά και κρίμα που θα γίνει ένας τέτοιος άνθρωπος ήρωας. Ομολογώ πως είχα βαρεθεί να με βομβαρδίζουν με links από το τρωκτικό , να ακούω στο δρόμο συζητήσεις βασισμένες στις «έγκυρες» απόψεις που διατυπώνονται εκεί , να εκνευρίζομαι και εγώ ο ίδιος με την ομοφοβία , την ξενοφοβία και τον χριαστονεθνικισμό του .Έκλεισε το blog εκείνο και ομολογώ πως χάρηκα.


And oh, the news is bad again
See me as I am again



Φυσικά την θέση του πήραν άλλα τόσα, με την ίδια αναγνωσιμότητα . Και ξαφνικά βλέπω την επαγγελματική μου ζωή (σαν ελεύθερος επαγγελματίας ) ,να κρέμεται από τον αν κάποιος αποφασίσει για οποιανδήποτε λόγο να γράψει εκεί εναντίον μου . Λογαριασμό δεν δίνουν για ότι και να γράψουν , ευκολία στο να δίνουν το βήμα σε άτομα αμφίβολης φερεγγυότητας έχουν… και άντε να πείσεις μετά πως αυτές οι κατηγορίες δεν ισχύουν . Εξάλλου ανακαλούν τις αναρτήσεις τους μόνο αν αποδειχτούν ψευδείς (ενώ για να γραφεί οτιδήποτε δε χρειάζονται αποδείξεις).


So how many times will I shed a tear ?
And another stage of verse to cheer
When you shine in the public eye, my dear
Please remember these nights
When I sit and support with a dutiful smile
Because there's nothing I can say



Μια πελάτισσα χτες προσφέρθηκε να γράψει για να με ευχαριστήσει για τις καλές μου υπηρεσίες και την βοήθειά μου . Έντρομος απάντησα «Όχι! Ευχαριστώ χίλιες φορές αλλά όχι!».


So I sit, and I smile, and I say "well done"
To the Girl Least Likely To

Τρίτη 24 Αυγούστου 2010

Was I that obvious?




Did you see me coming?


Φιλοξενώ ένα σκυλί αυτές τις μέρες. Χτες ενώ το πήγαινα βόλτα κατάφερε να βγάλει το λουρί του . Έτρεξα τρεις φορές το γύρο του τετραγώνου για να το πιάσω. Κρατούσα στο ένα χέρι το φτυάρι με το φαράσι ,στο άλλο το λουρί και ήμουν εξαιρετικά γελοίος με την βερμούδα να κοντεύει να πέσει υπό το βάρος των κινητών (έχω αδυνατίσει κιόλας) . Τα παιδάκια που έβλεπαν την παράσταση Kαραγκιόζη στην γωνία είμαι σίγουρος πως γέλαγαν πιο πολύ με μένα παρά με οτιδήποτε άλλο.


Did you see me coming
I thought I'd have to make
All of the running

Τετάρτη 18 Αυγούστου 2010

Ήσυχα βράδια




η Αθήνα θ' ανάβει
σαν μεγάλο καράβι
που θα 'σαι μέσα κι εσύ



Νιώθω την περιοχή μου ακόμα άδεια . Στους δρόμους βλέπεις λίγους , όσοι είναι στην πόλη ακόμα κρύβονται σπίτι ,περιμένοντας την ζέστη να πέσει .Τα καταστήματα δίπλα είναι κλειστά λόγω διακοπών . Και το βράδυ έρχεσαι , με παίρνεις από τη δουλειά ,μου χαμογελάς και με πας σπίτι.


Τα ήσυχα βράδια
θα περνάει φωτισμένο
της ζωής μου το τρένο
που θα 'σαι μέσα κι εσύ

Τρίτη 10 Αυγούστου 2010

Under a midnight blue




Deep in the darkest night
Under a midnight blue
Standing alone with the sea and the moon
You said that you'd come back soon
Deep in the darkest night


Οι μέρες είναι ξεκούραστα άδειες. Κάθομαι και ακούω μουσική .Που και που περνάει κάποιος – πρέπει να είμαι από τους λίγους του επαγγέλματος μου που έχει μείνει Αθήνα .Η ζέστη μόνο είναι λίγο κουραστική.


Τις νύχτες όμως,ο ουρανός της Αθήνας είναι ενοχλητικά άδειος. Τα καλοκαίρια μου τα έχω συνδέσει με αστέρια και καθαρούς ουρανούς και όλα αυτά να φαίνονται πιάτο στον Μαλιακό . Γυρνάω στις μέρες που περάσαμε μαζί εκεί (και θα ξαναπεράσουμε).


Remember wherever you go
Deep in the darkest night