Σάββατο 27 Μαρτίου 2010

Και μπήκαμε στα χρόνια




Και μπήκαμε στα χρόνια που όλα εξηγούνται
Και όλα συζητιούνται
Κανένας μας δεν φταίει



Καθόμουν και γέμιζα ένα mp3 player με μουσική .Άκουγα όλα τα αγαπημένα κομμάτια ,προσπαθούσα να χωρέσω τα καινούργια με τα παλιά, να διαλέξω τι κρατάω και τι αφήνω στην άκρη . Ίσως επειδή δεν ακούω τόση μουσική – οι μετακινήσεις μου είναι σε πιο μικρές αποστάσεις πια – ότι άκουγα το νοσταλγούσα . Το έπαιζα και το ξαναέπαιζα.


Έχουν ανθήσει και οι νεραντζιές και ο δρόμος θυμίζει πλατεία μικρής πόλης ,φωνάζουν και τα παιδιά στην απέναντι παιδική χαρά. Στην αρχή της εβδομάδες είχαμε σχολική εκδρομή - με τα σκαρφαλώματα, τις φωνές ,τις κακίες στο παιδί που δεν μπορούσε να ανέβει τόσο ψηλά , τα πηγαδάκια με τα κοριτσάκια που έλεγαν τα μυστικά τους, τους "μεγάλους" να βιάζονται να τα στείλουν σπίτι να προλάβουν τα καταστήματα.


Και μπήκαμε στα χρόνια
Που όλα έχουν γίνει.

Παρασκευή 19 Μαρτίου 2010

And I think to my self




I see trees of green, red roses too
I watch them bloom for me and you
And I think to myself



Κοιτάζω έξω και βλέπω μια πολύ φωτεινή άνοιξη να ξεκινά . Είμαι στις ήσυχες ώρες τις δουλειάς ,ακούω την μπάλα των παιδιών που παίζουν μπάσκετ στο απέναντι γήπεδο ,που και που περνάει κάποιος από τους γνωστούς της γειτονιάς και με χαιρετάει .


I see skies of blue, clouds of white
The bright blessed day and the dark sacred night
And I think to myself



Να κάτι που δεν περίμενα από την Αθήνα , και ειδικά για μια κεντρική περιοχή : είμαι σε μια γειτονιά . Έχω τους γνωστούς περαστικούς που περνούν για ένα για , τους σταθερούς πελάτες που θα θελήσουν καφέ ,τις ευγενικές συνταξιούχους που θα κάνουν μια ερώτηση ,τον κύριο με το πούρο και το σκυλάκι , την αλκοολική μεσόκοπη που θα κάτσει στην καρέκλα και θα μιλήσει για τον άντρα της και τα παιδιά που την παράτησαν..


The colours of the rainbow, so pretty in the sky
Are also on the faces of the people passing by
I see friends shaking hands, saying: "How do you do?"
What they're really saying is: "I love you."



Ακόμα πιο απρόσμενο ήταν ότι με αγκάλιασαν ,ότι έγινα και εγώ ένας από αυτούς. Και έτσι συνεχίζω να παρακολουθώ τα παιδιά να παίζουν στις μπασκέτες και τις κυρίες να πηγαίνουν τα παιδιά στις κούνιες.


I hear babies cry, I watch them grow
They'll know much more than I'll ever know
And I think to myself

Παρασκευή 12 Μαρτίου 2010

Αν




Αν


Η μέρα μου : Πρωινό ξύπνημα – δουλειά 9 με 9 κ ίσως πιο πολύ – σπίτι – δουλειές – ο φίλος μου – ύπνος. Για την ώρα δεν είναι ρουτίνα. Τουλάχιστον όχι ακόμα , ίσως γίνει με τον καιρό ,αλλά για την ώρα είναι σχεδόν αναζωογονητικά καινούργιο .


Δεν έχω χρόνο για γράψιμο συνήθως, και όταν έχω νιώθω πως δεν έχω κάτι να πω (και στην δουλειά το internet έρχεται από βδομάδα). Τα πράγματα είναι τόσο καλά που συνεχίζω να νιώθω λίγες ενοχές για αυτό . Κοιτάζω πίσω από την πλάτη μου καχύποπτα . Περιμένω κάτι κακό να συμβεί ,και με το ζεστό χέρι στο χέρι μου ίσως τα άσχημα συμβαίνουν και δεν τα καταλαβαίνω , απλά δεν με αγγίζουν.


Ακόμα και το γενικό κλίμα ήττας δεν με πιάνει , νομίζω πως με όλα τα άσχημα της η κρίση είναι μια ευκαιρία για αυτοκριτική . Καλύτερη μια κρίση από την συνεχιζόμενη αργή σήψη (και ας μιλάω και λίγο εκ του ασφαλούς ) .


Μόνο που να – πεθύμησα να γράψω καμιά γραμμή . Μόλις αποκτήσω ξανά πιο εύκολη πρόσβαση θα είμαι πιο ταχτικός .


Αν

Τρίτη 2 Μαρτίου 2010

It's all right.




I'll be your cliff (you can fall down
from me).
I'll be your ledge (you can lean upon
me).
I'll be your bridge, your flowering tree
You can still depend on me...



Είμαι με τα ρούχα στην πολυθρόνα. Ξέρω πως πρέπει να σηκωθώ και να βάλω κάτι πιο άνετο . Ξέρω πως πεινάω αρκετά . Θέλω να πάρω τηλέφωνα φίλους – τον τελευταίο καιρό έχω χαθεί . Το παιδί θέλει και αυτό να περάσω από εκεί ,αλλά και πάλι η τεράστια απόσταση των πέντε λεπτών (πόδια) μου φαίνεται υπερβολική .


And I'll be (the ticking of your clock).
And I'll be (the numbers on your
watch).
And I'll be (your hands to stop the
time).
I'll even be your danger sign.



Αλλά αυτό δεν είναι ένας ύμνος στην κούραση , πιο πολύ είμαι χαρούμενος που είμαι κουρασμένος , περήφανος σχεδόν . Νιώθω πως κάτι κάνω (όταν δεν είμαι μέσα στο κτήριο της εφορίας τουλάχιστον ) . Ξέρω πως οι κοντινοί μου μάλλον θα δείξουν πάλι κατανόηση ( έχουν επιλεχθεί με βάση αυτό το ταλέντο εξάλλου ) .


And I'll be (your sharp intake of breath).
And I'll be (your work I'll take no rest).
And when the world falls to decline
I'll be yours and you'll be mine.



Είμαι ένας περήφανος ελεύθερος επαγγελματίας λοιπόν ,που αντί να γράφει (όπως θα έπρεπε ίσως ) για το πόσο μαζοχιστικό είναι να δοκιμάζεις να κάνεις οτιδήποτε στην Ελλάδα , γράφει γιατί δεν μπορεί να σηκωθεί από την καρέκλα του υπολογιστή (ναι πονάνε τα πόδια τόσο πολύ ) .Τελικά θα κάνω αυτά τα πέντε λεπτά περπάτημα . Πρέπει.


(Make it easy on yourself tonight).

Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2010

Κι η μέρα μου γελάει




Κοιμάμαι αγκαλιά μαζί με τ όνειρό μου
κι η μέρα μου γελάει και με χαϊδεύει η νύχτα
κι ο έρωτας μου λέει παραμύθια



Όταν αναγκάζομαι να έρθω αντιμέτωπος με ανθρώπους που με είχαν απορρίψει/πονέσει/ κουράσει στο παρελθόν ,προτιμώ να σκέφτομαι πως αυτοί οι άνθρωποι δεν με ξέρουν ,δεν με έμαθαν ποτέ , ή έστω ήξεραν κάποια παλιότερη έκδοσή μου (λες και βγάζω updates σαν τα vista κάθε βδομάδα) . Κάπως έτσι και για το σημερινό άβολο τηλέφωνο ,που δεν μπόρεσα να αποφύγω . Καθ’ όλη την διάρκεια έλεγα μέσα μου πως δεν με ξέρει ο συνομιλητής μου πια ,πως δεν έχει δικαίωμα σε αυτό τον συγκαταβατικό , σχεδόν προσβλητικό τόνο .


Παίζω με τη ζωή στα δίχτυα της αράχνης
Γελάω με τον καιρό πίνω νερό της πάχνης
Κι εσένα π αγαπάω πάντα θα σε παιδεύω
Σαν ψάρι θα γλιστράω θα δραπετεύω



Σε μεγάλο βαθμό όμως δεν έχει αλλάξει τίποτα . Αλλά ήμουν στο αγαπημένο μου μέρος , ο καιρός ήταν απόλυτα ανοιξιάτικος , και σπίτι με περίμενε ένα καλό παιδί . Και όταν έκλεισα το τηλέφωνο μάζεψα νεράντζια από τον κήπο μου. Είναι καιρός να πάψω να βλέπω φαντάσματα να τρέχουν πίσω μου .


Γιατί είμαι ένα νησί μέσα στην πόλη
Κανείς δε με γνωρίζει κι ας με ξέρουν όλοι

Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2010

I am a simple man.




I am a simple man
Not much to gain or lose
And I don't know why I held out
So long for me and you



Ένας καλός φίλος με είχε προειδοποιήσει πως στο “A single man” θα έπεφτα πολύ . Παραδόξως δεν έπεσα . Ίσως γιατί είχα μια ζεστή αγκαλιά και ένα χέρι στο χέρι μου ,ίσως γιατί ήταν όλα τόσο τέλεια (ακόμα και η τουαλέτα ήταν άψογη , ακόμα και ο θάνατος ήταν στην τρίχα ) . Αλλά μάλλον έφταιγε το “ A serious man” ,που τυχαία είδα πολύ πρόσφατα.


Until he drew
A swallow on my neck
And more, I will not say
He drew
A swallow, deep and blue
And soon, everyone knew



Οι δύο ταινίες για μένα ήταν τόσο αντίστοιχες όσο οι δύο ιστορίες του “Melinda and Melinda” (Woody Allen που μάλλον μόνο σε μένα άρεσε αλλά τέλος πάντων ) . Κάποιοι ταυτίζονται με το όραμα του Ford , άλλοι με τους Cohen . Το κλασσικό ερώτημα – είναι η ζωή τραγική η κωμική ?


I am a simple man
Not much to gain or lose
Older and wiser
Never applies to me



Μάλλον δεν εμβάθυνα αρκετά στον μοναχικό άνθρωπο , αλλά για μένα η ζωή είναι λίγο αστεία ,όσο drama και να βγάζω . Ακόμα και όταν το γέλιο βγαίνει λίγο πικρό – το τέλος του σοβαρού ανθρώπου είναι σίγουρα πιο σκοτεινό από αυτό του μόνου . Ίσως αυτό που μένει τελικά είναι το χέρι μου στο χέρι του .


You have been telling me
That I have been
Acting childish
Foolish, ghoulish and childish
Oh, I know, I know, I know !
I know, I know, I know
But I don't mind
I don't mind
I don't mind

Ah ...
I don't mind

Δευτέρα 22 Φεβρουαρίου 2010

Being Boring




When you're young you find inspiration
In anyone who's ever gone
And opened up a closing door
She said: "We were never feeling bored"



Σήμερα ήταν μια καλή μέρα .
Ξύπνησα δίπλα σε ένα πολύ γλυκό πλάσμα (δεν εννοώ την γάτα μου ).
Πήγα για brunch στο τρένο του Ρουφ, άκουσα έναν συγγραφέα που αγαπάω να μιλάει ,συζήτησα και έλαβα σαν δώρο το βιβλίο με αφιέρωση . Όλα αυτά παρουσία του γλυκού πλάσματος.
Μετά πήρα εφημερίδα , γύρισα σπίτι .
Κάποιους μήνες πριν δεν περίμενα να έχω τέτοια μέρα, την περιέγραφα σαν επιθυμία μόνο.
I Might be Boring
But I am not bored!


We were always hoping that, looking back
You could always rely on a friend
And we were never being boring
We had too much time to find for ourselves

Σάββατο 20 Φεβρουαρίου 2010

Is that all there is ?



I remember when I was a very little girl, our house caught on fire.
I'll never forget the look on my father's face as he gathered me up
in his arms and raced through the burning building out to the pavement.
I stood there shivering in my pajamas and watched the whole world go up in flames.
And when it was all over I said to myself,
"Is that all there is to a fire"



Προτιμώ να μην γράφω για την δουλειά μου. Αλλά μια και αυτή η βδομάδα πέρασε χωρίς να πάρω μία ανάσα, θέλω να πω ότι συμπάσχω με όποιον πάει να μπλέξει με δημόσιο (το μεγαλύτερο διάστημα των τελευταίων δύο βδομάδων το πέρασα ανάμεσα σε ταμεία και εφορία και δεν έχω ξεμπλέξει ακόμα – αν ξεμπλέκει ποτέ κανείς ) και για τον ιδιωτικό τομέα (όσο δεν ήμουν σε υπηρεσίες με παίδευαν μαστόρια ). Μάλλον δεν λέω τίποτα καινούργιο σε κανέναν .


And when I was 12 years old, my father took me to a circus, the greatest show on earth.
There were clowns and elephants and dancing bears.
And a beautiful lady in pink tights flew high above our heads.
And so I sat there watching the marvelous spectacle.
I had the feeling that something was missing.
I don't know what, but when it was over,
I said to myself,
"is that all there is to a circus?



Πάντως το δημόσιο κάνει καλό στο γράψιμο . Περιμένοντας να χτυπήσει το καμπανάκι και να μου πει πως είναι η σειρά μου είχα πολύ χρόνο να σκεφτώ – και να φτιάξω κάποια κείμενα στο κινητό – αν και πιστεύω πως από το 153 μέχρι το 280 μπορείς να βγάλεις 30 post . Από την άλλη μέσα στην όλη κούραση της αναμονής έχω κάπου αρχίσει να τα χάνω – έχω κάνει κλήση προς το αφμ μου και τον ταχυδρομικό μου κώδικα αντί για φίλους που ήθελα να ακούσω . Δυσκολεύτηκα να θυμηθώ το νούμερο του τηλεφώνου μου επίσης .


Then I fell in love, head over heels in love, with the most wonderful boy in the world.
We would take long walks by the river or just sit for hours gazing into each other's eyes.
We were so very much in love.
Then one day he went away and I thought I'd die, but I didn't,
and when I didn't I said to myself, "is that all there is to love?"



Και κάπου εκεί εμφανίζεται μια φίλη με τα δύο άρρωστα παιδιά ,με την κληρονομική ασθένεια που τα σκοτώνει αργά . Ήρθε να μείνει κάποιες μέρες σε μένα για να είναι κοντά στο νοσοκομείο . Από timing ήταν καταπληκτική .


I know what you must be saying to yourselves,
if that's the way she feels about it why doesn't she just end it all?
Oh, no, not me. I'm in no hurry for that final disappointment,
for I know just as well as I'm standing here talking to you,
when that final moment comes and I'm breathing my lst breath, I'll be saying to myself



Και κάπου εκεί όλη την γκρίνια για την οικονομία για τις καθημερινή ρουτίνα , το δημόσιο …ε τα κάνεις γαργάρα ,κοιτάς το ταβάνι (μην δει τον οίκτο στα μάτια ),και σφίγγεις τον άνθρωπο που έχεις την τύχη να έχεις δίπλα σου. Δεν ξέρω τι να της πω .


Is that all there is, is that all there is
If that's all there is my friends, then let's keep dancing
Let's break out the booze and have a ball
If that's all there is

Δευτέρα 15 Φεβρουαρίου 2010

The roads on which we travel (part2)




The love of my life when I was a kid
Came by my house this morning
We used to dance the afternoons away with Kylie
Back when the nineties were dawning



Ξεχνάω ,προχωράω και όλα καλά .Και ξαφνικά καταρρέω κάτω από το βάρος μιας καθαράς δευτέρας που μου θυμίζει ότι 5 χρόνια πριν ,με άτομα που δεν μιλάω πια είχα περάσει μια τέλεια μέρα. Κάπου εκεί βάζω κάτι νοσταλγικό να παίζει και βομβαρδίζομαι από άθλιες λεπτομέρειες ,ενώ φυσιολογικά δυσκολεύομαι να θυμηθώ τι έφαγα προχθές .


The love of my life when I was a kid
Used to write me the sweetest letters
And one night he shot a couple of birds in a pool
Thought it was to impress me



Σχόλια πάνω στο φαγητό , βόλτα στην παραλία , η υγρασία να σκάει τον τοίχο του σπιτιού του γνωστού του φίλου , οι υποσχέσεις για επανάληψη που δεν τηρήθηκαν , η ζήλεια που έμοιαζε τόσο γλυκιά («Στην έπεφτε ο κοντός! Αν τον πιάσω στα χέρια μου θα γίνει από μισό σουβλάκι που είναι ούτε ένα τέταρτο» ) . Το παζάρεμα για το πλύσιμο των πιάτων , τα αποφάγια που μας τάισαν τρεις μέρες , η γάτα μου να παρακολουθεί τα πάντα και να χασμουριέται .


The dark powers, the mayflowers
The roads on which we travel
How he told me no and how my young heart broke
And how a cold new world unravelled



Κάπου εκεί ,και μετά την πτώση ,ένα παιδί που δεν ξέρει τίποτα από αυτά με παίρνει τηλέφωνο ,και μου λέει ότι του λείπω . Ζητάει να με δει . Και σηκώνομαι , χαμογελάω λίγο πικρά για όσα έφυγαν και βγαίνω έξω . Το νοσταλγικό τραγούδι ακόμα παίζει στο background , αλλά σιγά χτίζονται νέες αναμνήσεις, που μάλλον θα μου πάρουν άλλα 4-5 χρόνια να εκτιμήσω .


I guess you do the dirty now and I do the dancing
And once we were Baby and Johnny
In a small boring town where the winters were long
And our real names were Frida and Jimmy

Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2010

It´s an orchestra of angels





No one on earth could feel like this
I´m thrown and overblown with bliss
There must be an angel
Playing with my heart



Ομολογώ χωρίς φόβο ,πάθος και με λίγη ντροπή : μου αρέσει 14η Φεβρουαρίου . Μου αρέσει να κανονίζω από μέρες – βδομάδες πριν το πρόγραμμα της μέρας να αγοράζω με προσοχή το δώρο , να προσέξω κάθε λεπτομέρεια με ακρίβεια μανιακού Ελβετού ωρολογοποιού . Κάνω χάζι τα ανθοπωλεία, σίγουρα θα πάρω λουλούδια για την μάνα μου , περνάω τα χέρια μου από τα λούτρινα ζωάκια, ξεσκονίζω τα πιο cheesy κομμάτια της συλλογής μου .


I walk into an empty room
And suddenly my heart goes boom
It´s an orchestra of angels
And they are playing with my hear
t


Ξέρω πως είναι μια χαζή , καταναλωτική γιορτή . Αλλά είναι ακόμα μια ευκαιρία για να πω τι νιώθω ,για να χαρώ τον άνθρωπό μου και να κάνω κάποια μέρα ιδιαίτερη . Αν κάτι με κουράζει σήμερα είναι όσοι κάθονται και γκρινιάζουν που υπάρχει μια μέρα σαν και αυτή . Χρόνια μου πολλά λοιπόν! Και χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν.


I walk into an empty room
And suddenly my heart goes boom
It´s an orchestra of angels
Playing with my heart



(Και για να μην ξεχνιόμαστε – Και όπως θα έπεφτε η βροχή… )