Slowly the earth turns And horses come and go My pony’s shrinking I never stop to grow
Την παιδική μου ηλικία την πέρασα σε μια μεσαίου μεγέθους επαρχιακή πόλη . Νομίζω πως η πόλη αυτή είναι ακόμα και τώρα ο ορισμός της επαρχίας για μένα – έχω ζήσει και σε χωριό για λίγο αλλά εκεί δεν νιώθεις επαρχιώτης, νιώθεις απλά εκτός. Από τα πρώτα που μαθαίνεις λοιπόν σε μια τέτοια πόλη είναι πως η γνώμη του άλλου μετράει . Και μετράει μάλλον πολύ περισσότερο από την όποια δική σου επιθυμία . Πρώτα βλέπεις τι έχει αν πει το περιβάλλον για τους γύρω σου – και κάπου εκεί καταλαβαίνεις πως τα σχόλια που χτυπούν την ανύπαντρη καθηγήτρια ,το παιδί τον χωρισμένων γονιών , τον «τοιούτο» διακοσμητή με τον αλβανό γκόμενο θα έρθουν κάποια στιγμή πάνω σου .
I tighten the girdle and I shorten the reins She supplies raw power I direct it with my skills Right into the wild we go It’s a dark green? Pony’s warming from her light brown body Rises a smell of sweat
Και ακόμα και ενώ είσαι παιδί έρχονται βασικά , εξάλλου ακόμα και να προσπαθείς να κρυφτείς με το να γίνεις ένα με τον όχλο θα ακούσεις να λένε στον πατέρα σου ότι αδελφή σου θεωρείται «Κακή επιρροή» , θα ακούσεις κακίες για το γάμο των δικών σου ,θα ακούσεις να ψιθυρίζουν κάτι για σένα ( προσωπικά και αρκετά αστεία για έναν άνθρωπο που δεν μπορεί να πάρει ούτε ασπιρίνη εύκολα, είχα την φήμη του ναρκομανή - νομίζω το gay ή το είχαν σίγουρο ή το είχαν για λιγότερο ενδιαφέρον ) . Θυμάμαι με φρίκη ένα χρόνο πριν δώσω πανελλαδικές να βλέπω τον κόσμο να αγοράζει την τοπική εφημερίδα που έβγαζε κάθε χρόνο τις βαθμολογίες των πανελληνίων , να υπογραμμίζουν τους βαθμούς των γνωστών τους ,και εγώ να αναρωτιέμαι τι θα γίνει την επόμενη χρονιά που θα είναι το δικό μου όνομα εκεί .
Tickle the palm of my hand with grey eager lips I give you sugar pony if you give me obedience Tickle the palm of my hand with grey eager lips I give you sugar pony if you give me this
Μαθαίνεις λοιπόν να ζεις με αυτό ή φεύγεις . Και ακόμα και αν φύγεις το κουβαλάς μαζί σου συνήθως για κάμποσο καιρό , δύσκολα ξεφεύγεις από την «Πόλις» που πάντα σε κυνηγά . Πια δεν με νοιάζει τι θα πει ο κόσμος , κάνω αυτό που θέλω . Και όσοι με αγαπούν με καταλαβαίνουν.
God I miss the horses The way they used to look at me Oh God I miss the horses The way they used to make me feel
Ένιωσα λίγο αχάριστος σήμερα καθώς γυρνούσα σπίτι . Είχα περάσει τόσο όμορφα σήμερα ,μια μέρα με επιτραπέζια και με κόσμο και χωρίς προβλήματα . Τον τελευταίο καιρό γκρινιάζω πιο πολύ από ότι πρέπει
Είμαι ευγνώμων λοιπόν για όσα έχω : υγεία , δουλειά ,οικογένεια ,φίλους ,υλικά αγαθά ,την γάτα μου ακουμπισμένη πάνω στο χέρι και το keyboard.
Είμαι ευγνώμων για όσα μπορώ να ελπίζω να έχω : την υπομονή των ανθρώπων που είναι κοντά μου ,την αγάπη της οικογένειας μου, την ελπίδα μου πως όλα θα πάνε καλά.
Δίπλα μου έχει αρχίσει η βαριά αναπνοή ,σε λίγο μάλλον θα ακούσω κανονικό ροχαλητό .Και αν και αυτό το αρκετά κρύο βράδυ (οποιαδήποτε θερμοκρασία κάτω από 35C είναι πολύ κρύο ) επέλεξα να μην κοιμηθώ μόνος, ουσιαστικά δεν έχω ύπνο ,η μοναξιά του γεμάτου κρεβατιού . Η γνωριμία μου μάλλον θα έχει την διάρκεια ζωής μεθυσμένου τουρίστα στο κακόφημο μέρος της πόλης και σύντομα θα ξεχαστεί . Είναι μαγικό πως μας μαθαίνουν για χρόνια πώς να θυμόμαστε για να προσπαθούμε μετά να ξεχνάμε – είτε συνειδητά είτε σαν αυτόματο μηχανισμό άμυνας. Ίσως και ότι γράφω εδώ είναι μια άσκηση μνήμης – το ημερολόγιο του μαθητή του δημοτικού . Και κάπως έτσι κοιμάμαι τελικά και μετά μετρό και γυρνάω σπίτι .
"There are many here among us who feel that life is but a joke. But you and I, we've been through that, and this is not our fate,
Παλιά ήμουν νομίζω αρκετά snob . Χωρίς να έχω ιδιαίτερο λόγο είχα μια ιδέα για τον εαυτό μου . Όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις έφαγα τα μούτρα μου αρκετά για να μου φύγει , δύσκολο να κρατάς την μύτη ψηλά πατώντας την μπανανόφλουδα .
"There must be some way out of here,"
Αλλά σε ένα τομέα είμαι απαράλλακτος τελικά – μουσική . Παλιά κρατούσα την μύτη ψηλά για τα σκουπίδια - πρόχειρο μουσικό fast food . Σήμερα έφτασα στο ιδιαίτερο σημείο να θυμώνω που σε άτομα με γενικά κακό γούστο αρέσουν τραγούδια που αγαπάω – σαν να μου τα μαγάριζαν που τα άκουσαν . Το να λέει ο άλλος «τριπάρω με house και Preisner» κάνει την φλέβα στο μέτωπο να χτυπάει λίγο πιο έντονα. Σαν κάποιος να εισβάλει στο geek βασίλειο μου , και εγώ γεροντοκοριάζω.
Businessmen, they drink my wine, plowmen dig my earth, None of them along the line know what any of it is worth."
so lean your head right back and ponder this where is it i've been what did i miss
Μετά από ένα μικρό αριθμό βατράχων που προσπαθούσαν να με πείσουν πως είναι πρίγκιπες ,βγήκα ένα date της προκοπής . Η συζήτηση ήταν ενδιαφέρουσα , η ταινία βλεπόταν , το ποτό το χάρηκα, ο τρόπος που έπιασε το χέρι για να δει το ρολόι μου ήταν γλυκός ,γύρισα σπίτι με χαμόγελο .
where is it i've been what is it i've done has the night just begun where do i go
why can't you come ?
Και μετά σκέφτηκα ότι κάνει το ίδιο επάγγελμα με τον πρώην μου . Και σπούδασε όπου σπούδασε ο πρώην . Και έχει κάνει και μουσικές σπουδές ( όπως ο μάντεψε ποιος ) . Και έχει ζήσει και πολύ έξω . Και έχει και το ίδιο ( περίπου ) χρώμα μαλλιών και fashion sense . Και ίδια ηλικία . Αφμ δεν κοίταξα αν έχουν το ίδιο. Σκιάχτηκα .
my lips and my tounge has turned out blue you laughed right in my face before i knew my mind's gone drifting again
Όσο ήμουν Θεσσαλονίκη δεν ήμουν σίγουρος αν θα κατέληγα Αθήνα (και για μία περίοδο δεν ήθελα κιόλας ) ,αλλά έλεγα αν ζούσα Αθήνα θα έκανα αυτό, θα έκανα το άλλο, θα έβλεπα τον τάδε συχνά ,θα πήγαινα εκεί…
Τρία χρόνια μετά φυσικά γελάω , νομίζω πως ουσιαστικά άρχισα να ζω εδώ σαν να είναι το σπίτι μου μόλις από το Σεπτέμβριο . Και δεν έκανα παρά ελάχιστα από αυτά που ήθελα .
Ήθελα πολλά λοιπόν , και ανάμεσα σε αυτά ήταν να βλέπω την Σωτηρία Λεονάρδου πιο συχνά – στην Θεσσαλονίκη την είχα δει σε κάθε εμφάνισή της –και τώρα δεν ξέρω ,θα την δω? Έμαθα πως είναι άρρωστη και δεν μπορώ να μάθω άλλα .
Το τραγούδι είναι από τις 29 Σεπτέμβρη του 2003. Ήμουν πολύ χαρούμενος εκείνο το βράδυ.
Πρέπει αν είμαι από τους λίγους που βγήκαν από την περίοδο των εορτών με λιγότερα κιλά. Και κουρασμένος όπως όλοι – απλά χωρίς να έχω κάνει κάτι ιδιαίτερο . Τώρα όμως κάνω σχέδια – ταξίδια ,βόλτες (και ολίγον dating στο mix)
Ps 1 : Πόσο ύμνος είναι άσμα που περιγράφει πολυπρόσωπη συνεύρεση στην παραλία Ps 2 : Συχνά με πιάνει να απαντήσω σε comments . Τότε είναι καλό να παίρνω μια βαθειά ανάσα και να απομακρύνομαι από το pc ,δεν πρέπει να κακομαθαίνω τους 3 αναγνώστες μου.
Είναι ο γκόμενος ενός σχετικά καλού μου φίλου . Δεν είναι κολλητός ή κάτι τέτοιο ,αλλά από τους ανθρώπους που νιώθεις σαν αδελφούς , που τους νοιάζεσαι . Με το που τον γνώρισα τον αντιπάθησα . Καθώς διαχέονταν λεπτομέρειες για την σχέση τους και έβλεπα ένα δυο στοιχεία τον αντιπάθησα ακόμα πιο πολύ .
Σήμερα είμαι σίγουρος πως έχω αναρρώσει επιτέλους : είδα την αφεντομουτσουνάρα του στο face book (έχει εκείνη την φάτσα σαν νυφίτσα ,με όλο το κύρος και την σοφία του συγκριμένου ζώου ) και ήθελα να σηκωθώ να τον δείρω . Α, έπεσε και ο πυρετός ,οπότε δεν νιώθω σαν ψωμί σε φρυγανιέρα (και αυτό βοηθάει ).
Τελικά πιο ευχάριστο πράγμα στο κόσμο είναι το αίσθημα ότι ο γαμημένος ο πυρετός έπεσε. Την πάτησα και εγώ στις γιορτές , αρρώστησα , δεν πρόσεξα, αντί να κάτσω στα αυγά μου βγήκα αρκετά έξω , και τώρα αυτό που περιμένω είναι να ξανανεβεί ο πυρετός μόλις περάσει το αντιπυρετικό . Σε δεύτερη σκέψη ίσως δεν έπρεπε να τρέχω σαν το βλαμμένο μέσα στο κρύο . Τουλάχιστον έχω δει δύο σεζόν Qi μέχρι τώρα και έτσι νιώθω πολύ έξυπνος και γεμάτος με ενδιαφέρουσες γνώσεις. Και έγινα και φίλος στο face book με το κορίτσι που φίλησα στα 13 μου .Μεγάλες στιγμές.
Cars a la plage de Saint Tropez A summer day I meet you there I take your hand I say mon chere And we're in love
Τελευταίο πράγμα που έκανα στο 09 : παράγγειλα πίτσα μαζί με τον κολλητό μου
Πρώτος άνθρωπος που ευχύθηκα : ο κολλητός
Πρώτος άνθρωπος που πήρα τηλ : η μάνα μου (allllll time classic )
Πρώτο τραγούδι που άκουσα – επιλογή μου και όχι από τις παπαριές που ακούει τελευταία ο κολλητός : Raise it up! Αχ ρε Florence .
Πρώτο πράγμα που έφαγα : η πίτσα που λέγαμε. Ήταν μέτρια.
Πρώτο πράγμα που ήπια : κόλα λάιτ.
Δεύτερο πράγμα που ήπια (στο bar πια ) : Batidda Batidda de coco εγώ την καρδιά μου δεν την δανείζω με τόκο
Τρίτο πράγμα που ήπια : Battida de Cocoo – και όταν πίσω την παίρνω στο κακό της το χάλι
Πρώτη γκάφα του 10 : Είστε πολύ χαριτωμένο ζευγάρι πολύ σας χαίρομε. Σε μια κλώνο στο ξανθό της Πρωτοψάλτη που χόρευε με μία κοπέλα και συνάντησα στις τουαλέτες. Δεν ήταν ζευγάρι . Το πήρε καλά .
Τέταρτο ποτό που ήπια : Battida de Cocooooo : λέω πάαααααααντα χαλάλιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι
Πέμπτο ποτό που ήπια : καιιιιιιι Battida de Cocο
Πρώτο τραγούδι που έπαιξε η dj και με χαροποίησε : La Plage de San Tropez .
Έκτο ποτό που ήπια : take a wiiiild guess .
Έβδομο ποτό που ήπια : το πρώτο που ο barman κατάλαβε πως θέλω και κανέλα στο ποτό
Πρώτο πράγμα που θα με προκαλέσει να γίνω βίαιος στο 2010 : να ακούσω άλλη μια φορά “το καλά να μας μπει!” συνοδευόμενο από το γνωστό κλείσιμο ματιού .
Φορές που ήμουν αγενείς απόψε : Ουσιαστικά μια . Με ρώτησαν τι ζώδιο είμαι . Απάντησα πως οι άνθρωποι που πιστεύουν σε ζώδια είναι αυτοί στους οποίους η λοβοτομή είναι πράξη αγάπης . Είναι αγένεια να λες την αλήθεια τόσο άμεσα ,ντρέπομαι .
Πρώτη δημιουργική πράξη για το 2010 : Παρέφρασα την ευχετική μαντινάδα « Χρόνια πολλά δεν θα σου πω ,γιατί θα σου τα πουν πολλοί – μονάχα ένα θα σου πω – το έτος καλά να μπει» σε «..μονάχα ένα θα σου πω – είσαι μέγα τσουλί»
Δεύτερη δημιουργική πράξη για το 2010 : ΄Γράφω ασυνάρτητες πρώτες σκέψεις εδώ ένα μέρος που στρεβλώνεται από την παρουία του πρωην μου (αλλά είναι δικό μου ?)
Crying when I empty My last bottle of chablis I'll survive the winter of Paris
Μην με αφήσεις ποτέ
-
Με το που τελείωσε η προβολή της ταινίας Never Let Me Go, ένοιωσα απίστευτα
μόνος...
Σαν ταινία, μπορώ να πω ήταν άριστη για τα γούστα μου! Σκηνοθεσία, σεν...
Nice Celebrity Tape photos
-
Nice Celebrity Tape photosCheck out these celebrity tape images: Pups tape
TV special at Walt Disney World Image by insidethemagic (DEC. 2, 2011):
Three of...
Tο σύμβολο της πιστ(ώσ)εως
-
Πιστεύω εις ένα Ευρώ,
Πατέρα, λαοκράτορα, ποιητήν δουνουτού και γης, δανειστών τε πάντων και
φραγγάτων.
Και εις ένα Κύριον πρόεδρο της Ε.Κ.Τ., τον Υιόν ...
Friday 09/12/16
-
Oh look, I remembered this blog.
Anyway, here are the usual end-of-year song and album lists.
*Spotify playlist of songs (not ranked, sequenced)*
*Songs*...
Coming out...
-
Το είχα πει θυμάμαι, μέχρι τα τριάντα μου θα έχω ξεμπερδέψει με αυτό...
Αλλά δεν φανταζόμουν ότι θα γινόταν κιόλας, και μάλιστα τρεις μέρες πριν τα
κλείσω,...
Ραγκουτσάρια...
-
Καλημέρα,
Είμαι σε αυτήν την πόλη 11 χρόνια σχεδόν. Τα πρώτα χρόνια αυτές τις μέρες
έλειπα, καθόμουν στα πάτρια εδάφη πολλές μέρες να το χορτάσω. Μέχρι πο...
Wrong man's last post 11/02/2013
-
*Aquarius *
Εμείς οι αναθεματισμένοι Υδροχόοι έχουμε ένα κουσούρι. Από τη μία είμαστε
σταθεροί μέχρι παράνοιας σε ότι γουστάρουμε αλλά, όταν σταματήσ...
Ο Κύρος Γρανάζης και η Ρόδα
-
*«Ρόδα είναι και γυρίζει»*, συνηθίζει να λέει ο θυμόσοφος λαός. Ωστόσο,
όπως υπάρχουν κάποια παιδιά που δεν γίνονται «άντρες» (*sic*), έτσι
φαίνεται πως ...
Ένα όνειρο
-
Βρισκόμουν πάνω από τη θάλασσα εκείνου του νησιού, εκεί όπου πνίγηκαν η
ανθρωπιά μας, ο πολιτισμός, η τέχνη, τα μυθιστορήματα, τα επιτεύγματά μας,
όλη η πο...
το χρώμα της αναμονής
-
*τι χρώμα έχει η αναμονή*
*στα πιο ψηλά μπαλκόνια *
*τι μουσική, τι ήχο έχει*
*όταν μακριά οι υπόλοιποι γλεντούν*
*μετά τον κατακλυσμό*
*τι νόημα έχει το π...
ΣΤΟΚΧΟΛΜΗ: Η τρομοκρατία δεν έχει θρησκεία!
-
Αυτο γραφει το συνθημα στο πλακατ της φωτο, οπου δυο αγνωστες γυναικες
αγκαλιαζονται στο κεντρο της Στοκχολμης.
Η φωτο ειναι απο τη χθεσινη συγκεντρωση...
Aubrey O'Day Bikini Body
-
Aubrey O'Day Bikini Body, Aubrey O Day In Bikini , American Actress ,
Singer and Song writer Aubrey O Day, Aubrey O Day Latest HQ Wallpapers.
Aubrey O'Day ...