Παρασκευή, 18 Φεβρουαρίου 2011

You choose your side I'll choose my side




Let's go for a drive
See the town tonight
There's nothing to do but I'll unwind when I'm with you



Πριν λίγα χρόνια με το που θα διάβαζα κάτι που με ενοχλούσε, θα έβγαζα τα γυαλιά σαν άλλος Superman , θα ύψωνα την γροθιά μου στον αέρα , θα αναφωνούσα δυναμικά «Someone is wrong in the internet!» , το φλογοβόλο αγκαλιά και δώσ’ του . Πλέον δεν έχω ενέργεια για κάτι τέτοιο .


All my old friends, they don't know me now
Oh-oh
All my old friends, are staring through me now
Oh-oh



Θεωρεί κάποιος τα greeklish σαν εκφυλισμό της πατρίδος ; Κανένα πρόβλημα. Βλέπει η άλλη πίσω απ’ όλα το εβραϊκό – αμερικανό λόμπι ; Οοοοοοκ . Το σκάι πληρώνεται από Τουρκία για να ξεφτιλίσει την ιστορία μας ; Ότι πεις.


Μόνο τις προάλλες σε ένα πάρτι βαρετό, οικογενειακού τύπου πάρτι γενεθλίων είπα να εκφράσω την άποψη μου (σιγά που ήταν δική μου ,από το Μάτεσι κλεμμένη την είχα), ότι ο αθλητισμός είναι μια σύγχρονη μορφή παρασιτισμού . Αφού έπεσαν κυριολεκτικά να με φάνε (μια εργαζόμενη στους Ολυμπιακούς ,ένας αθλητής , ξέρω που να διαλέγω το κοινό μου ) , βρήκα λίγο από τον παλιό μου ζήλο για τις απόψεις μου . Και μετά από λίγο βαρέθηκα, είπα ότι πείτε και επέστρεψα στο ποτήρι μου .



You started a war
That you can't win
They keep erasing all the streets we grew up in

Τρίτη, 15 Φεβρουαρίου 2011

And you said something




We lean against railings
Describing the colours
And the smells of our homelands



Γιόρτασα χτες . Έγινα κιτς ,πήρα δώρο , κοιμήθηκα στην αγκαλιά του , παίξαμε σαν παιδιά . Γιόρτασα που είμαστε καλά και μαζί και κοντά . Ξύπνησα το πρωί και ένιωθα πως μπορούσα να αντιμετωπίσω όσα είναι. Είμαι τυχερός.


How did we get here?
To this point of living?
I held my breath
And you said something

Κυριακή, 13 Φεβρουαρίου 2011

I like the peace





I like the peace
in the backseat,
I don't have to drive,
I don't have to speak,
I can watch the country side,
and I can fall asleep.



Οι πιο ήρεμες αναμνήσεις μου από την παιδική μου ηλικία είναι μέσα σε ένα αμάξι. Ο πατέρας μου ήταν αναγκαστικά πιο συγκεντρωμένος , δεν είχε ενέργεια για να τσακωθεί με την αδελφή μου . Μόνο στη μουσική είχε αντιρρήσεις ,αλλά και πάλι αυτή φόραγε τα walkman της . Ήξερα κάθε σημάδι στις διαδρομές , με τους λόφους που έβλεπα σαν κροκόδειλους , το κόκκινο σπιτάκι στη μέση του ελαιώνα που ήθελα να πάρω όταν μεγαλώσω. Τραγουδούσα την Μούσχουρη και κοιμόμουν χωρίς να το καταλάβω Γυρνάω πίσω τελευταία , πλησιάζουν δεκαέξι χρόνια που σκοτώθηκε ο πατέρας μου στο αμάξι του μέσα (πόσο το αγαπούσε ) .


My family tree's
losing all its leaves,
crashing towards the driver's seat,
the lightning bolt made enough heat
to melt the street beneath your feet.



Δεν οδηγώ , δεν ξέρω καν πως. Μου αρέσει όμως να σε βλέπω να οδηγείς, να αγχώνεσαι , να ρυθμίζεις την μουσική , να έχεις τον έλεγχο . Να χαϊδεύω το χέρι σου στις ταχύτητες . Να ξορκίζεις την μυρωδιά θανάτου που με τριγυρνά τελευταία ,να μου χαμογελάς ,να με φιλάς πεταχτά πριν με αφήσεις σπίτι .


I've been learning to drive.
My whole life,
I've been learning.

Δευτέρα, 7 Φεβρουαρίου 2011

Bring a scarf it might be cold




put on your shoes and your emerald coat
the one all worn that you say you love
bring a scarf it might be cold
how 'bout a late night picture show



Καθόμαστε απέναντι στο μετρό . Σε κοιτάω ,χαμογελάω. Ανταλλάσουμε χαζά μηνύματα , σε βλέπω να χαμογελάς. Το τρένο αργεί , είναι από τα τελευταία βραδινά . Εσύ θα συνεχίσεις το βράδυ ,εγώ δουλεύω την επόμενη μέρα. Χαμογελάς . Σε λίγο πηγαίνουμε σε διαφορετικές κατευθύνσεις , είμαι μόνος μου στο βαγόνι. Μετά η σύντομη διαδρομή μέχρι το σπίτι , ύπνος και ένα ηλιόλουστο πρωινό Σαββάτου ,με του ήχους της λαϊκής στο background.


the night is still young as we step outside
your kiss, it takes me by surprise
'you smoke to much' you say with a smile
I never know what you mean



Μέρα με σχέδια , φίλοι το βράδυ ,σπίτια , ταινίες. Σαββατοκύριακο μαζί , παιχνίδια , φιλιά , ύπνος αγκαλιά να ανακαλύπτω ξανά πόσο απαλό είναι το δέρμα σου, και πόσο ευάλωτος είσαι όταν ξυπνάς . Και ο καφές το απόγευμα ,με τον απελπισμένο φίλο σου που έχει μπλεχτεί σε μια on-off σχέση , να μας τονίζει πόσο τυχεροί είμαστε, και εμείς να χαμηλώνουμε το βλέμμα . Και τώρα σου γράφω για να σου πω σε ευχαριστώ και για να το κοιτάξω μετά από βδομάδες και το ξαναζήσω.



my love, my love, can't you see I'm out on a limb
my love, don't you know I'm out on a limb for you